از پشت یک سومtag:www.k1-online.com,2009://12009-07-02T11:46:27ZMovable Type Pro 4.25Storytag:www.k1-online.com,2009://1.25712009-07-02T11:41:28Z2009-07-02T11:46:27Zخوبيه مطب و اطاق انتظار اين دكتر اينه كه وقتی بدون كتاب و مجله هم كه باشی قطعاً مطمئن هستی كه يه چيز دندونگيری پيدا میكنی تا بخونی و متوجه رفت و اومد مريضها و گذر وقت نشی. اينبار توی...k1www.k1-online.com
قصه را برای اين نقل میكنند كه كودك را خواب كنند ولی داستان (Story) نقش بيدار كردن و برانگيزاندن و آگاه كردن آدمها را دارد.
]]>
خدایا کفر نمیگویم، پريشانمtag:www.k1-online.com,2009://1.25702009-06-30T07:56:44Z2009-06-30T08:04:12Zهيچ وقت دوست نداشتم پُستهای وبلاگهايی رو كه صرفاً اختصاص پيدا میكنه به شعری از يه شاعر نامی و يا داستانی برگرفته از يه نويسنده و از اينجور نقلقولها. آدم وبلاگ رو برای اين ايجاد می كنه تا پل ارتباطی...k1www.k1-online.comدكتـر شريعتـی]]>
...tag:www.k1-online.com,2009://1.25692009-06-29T06:08:16Z2009-06-29T12:24:04Zدقت كردين بعد از اعلام نتايج انتخابات، به طور چشمگيری به تعداد آدمهای شيرينعقل جامعه اضافه شده؟! آدم اولش فكر میكنه، طرف داره با هندسفری موبايل صحبت میكنه و در حال جوش دادن يه معامله ميليونی كه اينجوری برآشفته شده...k1www.k1-online.comشيرينعقل جامعه اضافه شده؟! آدم اولش فكر میكنه، طرف داره با هندسفری موبايل صحبت میكنه و در حال جوش دادن يه معامله ميليونی كه اينجوری برآشفته شده و با شور و حرارت فرياد ميزنه ولی وقتی كه مياد جلوتر میبينی هيچی به گوش و گل و گردن و دست و بازوش آويزون نيست. فارغ از دنيا و زمين و جهان و ماديات زده به سيم آخر و حالا هم معلوم نيست توی كدوم طبقهی عرفان قرار گرفته و يقه كی رو چسبيده كه يه لحظه میخنده و يه لحظه چنون اخم و جوری نگات میكنه كه مجبور ميشی سريع نگات رو ازش بدزدی و بعد از اون ديگه تخم نمیكنه، زُل بزنی توی چشمهاش. اين روزها، داره هی به كُـ...خُلها اضافه ميشه. همين جوری پيش بره بايد ديونهخونه رو بزرگتر كنند. توی اين گرمای تابستون سخته اينجویی فشرده و كيپ هم بشينيم! ]]>
همه با هم ... مــــــاء!tag:www.k1-online.com,2009://1.25662009-06-27T06:23:13Z2009-06-27T06:48:10Zهر چقدر اين مَثلِ "تا نباشد چيزكی مردم نگويند چيزها" توی جامعه و كوچه و خيابون و زندگی روزانهی ما ايرانیها كاربرد داره و صحت و سقم اين اخبار خيلی زود بر همگان روشن ميشه و معمولاً و توی خيلی...k1www.k1-online.com
"تا نباشد چيزكی مردم نگويند چيزها" توی جامعه و كوچه و خيابون و زندگی روزانهی ما ايرانیها كاربرد داره و صحت و سقم اين اخبار خيلی زود بر همگان روشن ميشه و معمولاً و توی خيلی از موارد و تنها با درصد كمی خطا و تلورانس، درست از آب درمياد ولی در عالم سياست اين اخبار خيلی زود و يا شايد هم خيلی دير، همه بطور 100% و بدون هيچگونه تائيديهای، تكذيب ميشه. تكذيبای اعلام ميشه ولی خب ذهن آدمها و جامعه، همونجوری پُر از سوالات گوناگون و بدون جواب، باقی میمونه و جالبیش اينه كه ديگه اين روند تكذيب شدنهای پی در پی اونقدر تكرار و لوس و اين آش اونقدر شور شده كه وقتی صدا و سيما، خبری رو تكذيب میكنه، ذهن جامعه به اين سمت سوق پيدا ميكنه كه پس حتماً يه خبرهايی هست!
توی محله و خيابونهای هر كدوم از ماها كم نبودن آدمهايی امثال مش عباس بقال كه چند وقتی اسمشون افتاده سر زبونها كه بله، سَر مشتی يه جاهايی گرمه و پنداری سر پيری چيزش تكون تكون خورده و حالا هم رفته سراغ يه زنی كه همسن و سال مريم، دختر وسطیشه و .... و بعد از يه مدت، يعنی خيلی زود، كاملاً عيان ميشه كه بلـــه، مَش عباس، بغير از رقيه خاتون، زنی كه توی شهريور 1335 در كمال صحت و سلامتِ عقل، به عقد دائم و كامل مش عباس بقال دراومده، حالا الهام نامی هم اومده و چهار تا محل بالاتر توی خونهیی كه مشتی به اسم خانوم جديدش خريده زندگی میكنه و مشتی نهار رو ميره پيش اون و ... اين حرفها و اين چيزكیهايی كه خيلی زود به چيزهای بزرگ تبديل ميشه توی فرهنگ و زندگی ما ايرانیها اصلاً و ابداً غريبه نيست. آشنا و وجود پُر رنگی داره و تنيده شده توی تار و پود زندگیهامون.
و حالا ما ايرانیها با اين ذهنيت، با دونستن اين نكته كه سَر بزرگ هميشه زير لحافه و صدای اين ساز فردا در مياد و تا نباشد چيزكی ... و خيلی بافتهها و ساختههای ذهنی و اجتماعی، نمیتونيم تموم حرف و حديثهايی رو كه اين روزها میشنويم و با توجه به تجربههای گذشته میدونيم حداقل قسمتیش، صحت داره رو بواسطهی اينكه صدا و سيما اون رو تكذيب كرده، ما هم قبول كنيم و براحتی از كنارش بگذريم تا مشت محكمی به دَهن ذِهن جستجوگرمون بزنيم كه اگه جواب منطقی برای اين ذهن سيال نداشته باشيم، روزگارمون رو سياه ميكنه از بس كه هی میپرسه چی شد، چی شد!
*در بازی مقابل كره جنوبی، چند نفر از بازيكنهای تيم ملی فوتبال دستبند سبز میبندند. بعد از پايان بازی سرپرست، مدير فنی، رئيس فدراسيون، آبدارچی، پزشك تيم، فيزيوتراپ، بليطفروش، اون آقاهه كه كلاه بوقی ميذاره سرش و توی ورزشگاه طبل ميزنه، ناظر فيفا، يوفا، فيلا، شيلا، ژيلا، حتی دسته بيلها و خلاصه همه و همه ميان و ميگن اين بازيكنها بواسطه ارادت به اهل بيت و حضرت ابوالفضل، دستبند سبز بستند و خب اونوقت ما شصت هفتاد ميليون آدم، بدون در نظر گرفتن اينكه به كدوم كانديدای رياست جمهوری رای داديم، همه بايد گاو باشيم و يه مــــــاء بكشيم و بگيم بله شما راست میگيد.
* ساعت 3:30 دقيقه عصر اون يكی هفته، تيم ملی با كره جنوبی بازی داشت. وقتی داور سوت پايان بازی رو میكشه و ما خيالمون راحت ميشه كه تا چند سال ديگه به جام جهانی نمیريم، مزدك ميرزايی اعلام میكنه من به اتفاق آقای حاج رضايی كارشناس عزيز برنامه، برای بازی عربستان-كرهشمالی كه حدود ساعت 10 شب انجام ميشه در استوديو هستيم و هيچ جايی نميريم تا اون بازی رو هم براتون گزارش كنيم! چند روزيه كه حرف و حديثهايی مبنی بر كنار گذاشتن عادل فردوسیپور و جواد خيابانی به گوش همه رسيده. اونها مسافرت كه نيستند. مريض هم كه نشدن. تير هم كه بهشون نخورده. كنكور هم كه ندارند. توی تظاهرات هم كه نبودند. آبستن هم كه نيستند. نامهی استادهای دانشگاه رو هم كه امضاء نكردند. خب آيا نبودشون رو نبايد بنويسم به پای همون چيزكی كه مردم ميگن؟! قاعدتاً بايد صدا و سيما بياد و اعلام كنه، اين حرفهايی كه در رابطه با اين دو گزارشگر ميزنن شايعه است و اونها صحيح و سالم به زودی ميان پشت صفحهی تلويزيون كه خب صدا و سيما با زيركی رسانهای(!) اينكار رو انجام ميده، پس ما دوباره بايد يه مــــــاء گاوپسندِ دشمنشكن میكشيم و میگيم بگيم بله شما راست میگيد. ما خريم. الاغيم. يابو، ماديون، آميب، باكتری اصلاً لاكپشتيم. ما رو نزنيد، ما گيلاسيم!
* دو سه تا از بازيكنهای تيم ملی كه اتفاقاً از بد حادثه همونهايی هستند كه دستبند سبز بستن از تيم ملی خداحافظی میكنند. سرپرست تيم اعلام میكنه خب همه بازيكنها بايد يه روزی از ورزش خداحافظی كنند و اين دو نفر خودشون چنين تصميمی گرفتند پس همه با هم .... مــــــــاء.
* تيری كه به ندا خورد از جلو نبود، از پشت بود. تيرش مال ما نبود، نمیدونيم مال كی بود. سايزش كوچيك بود. تعداد گلبولهای قرمز خون ندا كمتر از حد نرمال بود. اون آقاهه چرا اصلاً پيرهنش راهراه آبی سفيد بود. اصلاً ما نبوديم، سيا بود. ندا نبود. اون كه هنوز زنده است. الان هم رفته آنتاليا آفتاب بگيره و برنزه شه پس همه با هم ... مـــــاء.
* آرای بعضی از حوزهها رشد 140% داشته. خب اين بخاطر اين بوده كه چون هوا خوب بوده مردم اون هفته به اون شهرها مسافرت كردن. ديدين جاده چالوس عصر جمعهها چقدر شلوغ ميشه و خب گويا يزد هم كه 140% مشاركت داشته جديداً جزء مناطق خوش آب و هوا و سمت جاده چالوس هست پس همه با هم ... مـــــــاء.
در ابن رابطه مثال زياده پس خودتون سرتون رو بندازيد پايين و مثل بچه آدم و عينهو يه گاو خوب و با ادب بگيد ... مـــــــاء مـــــــاء مـــــــاء مـــــــاء
]]>
اين روزها ...tag:www.k1-online.com,2009://1.25632009-06-25T10:54:46Z2009-06-25T10:55:37Zدو سه هفتهایه كه انگاری بمب هيدروژنی خورده توی زندگی همگیمون. رَوند و روال عادی اين سی سال اخير زندگی، به طرز عجيب غريبی بهم خورده. حرفها. دغدغهها. بیحوصلهگیها. خوندنی و نوشتنیها و حتی وبلاگ و ميل باكسهامون. اين روزها...k1www.k1-online.com
جون من راستش رو بگو، چی شده؟! تو يه چيزیت هست و به من نميگی! اين روزها هيچ كسی، هيچ طوریش نيست فقط همه با هم، متفقالقول پـ.ريـ.ـود شديم و همگی داريم با هم، دل درد و كمر درد و بازی بیمزه و بالا و پايين شدنهای هورمونها رو تجربه میكنيم.
]]>
8:53tag:www.k1-online.com,2009://1.25582009-06-23T07:57:36Z2009-06-23T08:12:00Zپنچره اطاق بازه. لُخت روی تخت دراز كشيدم. در اطاق بسته و چراغ هم خاموشه ولی بواسطهی چراغ خونهی همسايه، نور درازی توی اطاق كشيده شده و تا وسطهای ديوار سرمهای اطاق رفته بالا. ساعت ديواری روی هشت و پنجاه...k1www.k1-online.com
... َالا ای آهوی وحشی كجايی... نمیدونم چرا، ولی خوشحالم كه خرداد تموم شد. هوای بارونی امسالِ تهران باعث شده كه هنوز كولرها رو روشن نكنيم. از بيرون نسيم خنكی مياد. سَردم ميشه. تموم تنم مورمور ميشه و كِز میكنم، خنكی مطبوعيه كه دلم نمياد برم زير پتو. صدای ماشينی مياد كه پُر گاز داره سربالايی خيابون رو ميره بالا. يهويی اطاق تاريك ميشه. نور باريك، كور ميشه. كسی مياد و جلوی پنجره اطاقِ خونهی همسايه كه پردههاش رو هم زدند كنار واميسته. داره حياط رو نگاه ميكنه. من رو هم میبينه كه روی تخت دراز كشيدم. به روی خودم نميارم. اطاق تاريك شده و فرامرز داره میخونه... مسلمانان، مسلمانان، خدا را ... دستم رو گذاشتم زير سَرم و زل زدم به سقفی كه يه زمانی سفيد بود و الان ديگه چركمُرد شده. از توی حياط پشتی، صدای جيرجيرك مياد. از همون صداهايی كه هميشه تو فيلمها، سكوت شب رو میشكونه.
اطاق يه نَموره روشن ميشه. نور باريكی مياد و عينهو اردشير دراز دست خودش رو تا وسط ديوار روبرویی پنجره میكشه بالا، تا زير ساعت ديواری. نور، باريك و لاغرتر از قبل شده. شده قدِ ريسمون عباس معمار، به همون درازی و به همون باريكی. با بیحالی سَرم رو برمیگردونم. حالا ديگه میتونم نيمرخ اونی كه پشت پنجره واستاده رو ببينم. يه خانوم بيست و چند ساله كه نصف صورتش توی روشنايی معلومه. اصلاً به روی خودش نمياره و آروم به سيگارش پُك ميزنه و دودش رو فوت ميكنه بيرون. زل ميزنم به سقف اطاق و سعی میكنم بقيهی چهرهاش رو توی ذهنم بسازم. دماغ رو با بالا و گونههايی كه وقتی میخنده چال ميوفته. انگشتهای سفيد و بلند. چشمهای مشكی و لب و دهنی كوچيك كه ظرافت خاصی داره. ابروهای باريك و كشيده و گردن ... با اينكه دير وقته ولی از اون دور دورها، صدای اَللهُاَكبَر مياد.
باد خنكی مياد و پردههای اطاق، تكون میخوره و نور دراز روی ديوار جابجا ميشه. نمیدونم كجا بودم كه دوباره از يه جای دور پرت ميشم تو اطاق. لُخت رو تخت دراز كشيدم. دستهام زير سَرم خواب رفته. بخصوص دست چپم. همون دستی كه عمل شده. كِش و قوسی به كمرم ميدم و آروم دستم رو از زير سرم ميارم بيرون. حسش نمیكنم. انگار كه نيست. میگيرم بالا و میچسبونمش به ديوار سرمهای اطاق كه يهويی دوباره جون میگيره و خُنكی اطاق میشينه توی تن و بدنم. خط باريكی از بالای تا پايين آرنجم كشيده شده. اين خط ميتونه نشونهای باشه برای وقتی كه نميشه جنازهای رو شناسايی كرد! كمتر دستی اينطوری شكافته شده. از صبح تا حالا يه شعری افتاده توی دهنم و هی دارم اون رو زير لب زمزمه میكنم ... قاصدک، هان چه خبر آوردی / از كجا، وز كه خبر آوردی .... بقيهش يادم نيست.
هنوز صدای اَللهُاَكبَر مياد. واضح نيست. اين نزديكیها هم نيست. دوباره اطاق تاريك ميشه. دستم خواب رفته. بخصوص همون دستی كه عمل كردم. نسيم خُنكی میپيچه توی اطاق. سردم ميشه. ميرم زير پتو و پتو رو تا گردن میكشم بالا. گرمای مطبوعی پخش ميشه روی پوست تنم. همه جا ساكته. ساكتِ ساكت. دوباره جيرجيرك شروع به خوندن میكنه. همراه نسيم، بوی سيگار هم پخش ميشه توی اطاق. هنوز اون نور لاغر و دراز تا وسطهای ديوار كشيده شده. ساعت ديواری روی هشت و پنجاه و سه دقيقه خوابش برده. چشمهام سنگين ميشه. يادم باشه كه فردا برای اين ساعت مادر مُرده يه باطری قلمی بخرم.
]]>
د.د.تtag:www.k1-online.com,2009://1.25572009-06-22T05:09:43Z2009-06-22T05:25:46Zانگار مالاريا گرفتم. هی تب میكنم. تبه خوب ميشه، لرز میكنم. توی عطاریهای شهر دربهدر دنبال گنهگنه میگردم تا سَق بزنم، بلكه حالم خوب بشه ولی دريغ از دو سير گنهگنه. يادش بخير اون دَر و دهاتی كه خونههای كاهگلی...k1www.k1-online.com
- علل ايجاد كبد چرب، افزايش وزن و مصرف بعضی از داروهاست
- وجود 10 تا 20 درصد كبد در بدن باعث توليد مجدد آن میشود
- آنزيمهای كبدی AST و ALT
يه سری خط خطیهای كج و ماوج و نامفهوم هم كردم. چند هفتهی قبل توی اينترنت دنبال اطلاعات برای كبد چرب بودم كه به اين موارد رسيدم و حالا اين اطلاعات رفته وسط بندر لنگه و شخصيتهای داستانی احمد محمود و حتماً ديگه با تموم گروهبان و سركار استوارهای كلانتری هم رفيق شده و هر شب، يه چتور هم ميدن به اين كاغد سفيده كه بسلامتی يارش بره بالا!
اين نوشتهها سياسی نيست. احمد و محمود و خانوادهی دكتر ارنست و پشه آنوفل و د.د.ت، والله بخدا اشاره به هيچ آدم و شخصيت و گروه و جناح و دستهای نداره. مطابق و منطبق با همون ادبيات و دلنوشتههايی كه هميشه مینويسم. دلم تنگ بود و خودم دوست داشتم بنويسم و زياد بودند خوانندههایی كه مايل بودند اينجا مثل هميشه آپديت بشه. بنابراين اگه شما میخواهيد مالاريا رو ربط بدين به يه رويداد تاريخی و كبد چرب بنده رو هم دمل چركی سياسی بدونيد، اين قضيه فقط و فقط بسته به ديد و نگرش شماست. سياسی نمینويسم و با نهايت شرمندگی، كامنتهای بیربط رو هم پابليش نمیكنم. هر چند میدونم كه اين روزها همهمون بغض داريم و دربهدر دنبال يه آغوش گرم میگرديم تا ساعتی گريه كنيم.
]]>
پل شكستهtag:www.k1-online.com,2009://1.25532009-06-20T03:18:56Z2009-06-20T03:22:54Zروزگاری كوهها را به هم وصل میكردی آدمها را قلبها را اما حالا ... آه ای پل شكسته! حالا ديگر فقط ابرها میتوانند از روی تو بگذرند! من يك پسر بد بودم / رسول يونان...k1www.k1-online.com
روزگاری
كوهها را به هم وصل میكردی
آدمها را
قلبها را
اما حالا ...
آه ای پل شكسته!
حالا ديگر
فقط ابرها میتوانند
از روی تو بگذرند!
من يك پسر بد بودم / رسول يونان
]]>
نرفتيم چون نبايد میرفتيمtag:www.k1-online.com,2009://1.25522009-06-18T05:44:11Z2009-06-18T05:50:06Zديشب ساعت 12:15 برای هزارمين بار فهميديم كه ما ايرانیها، سالهاست عينهو سريش خودمون رو چسبونديم به يه سری واژه و صفات خوب و قشنگ و گولزننده و حاضر هم نيستيم كه ديگه به هيچ قيمتی قبول كنيم جايگاه واقعیمون...k1www.k1-online.com
به جام جهانی نرفتيم چون لياقت رفتنش رو نداشتيم.
]]>
چَكی كه حـَك شدtag:www.k1-online.com,2009://1.25512009-06-17T05:24:44Z2009-06-17T05:30:17Zبنا به هر دليل، وقتی كه ناراحت و عصبانی باشم شبها زودتر میخوابم. قطعاً بايد تموم شبهايی رو كه قبل از ساعت دوازده شب خوابيدم رو بذارم به پای ساعاتی كه از اين زندگی نكبت خسته شده بودم. هر كسی...k1www.k1-online.com
بنا به هر دليل، وقتی كه ناراحت و عصبانی باشم شبها زودتر میخوابم. قطعاً بايد تموم شبهايی رو كه قبل از ساعت دوازده شب خوابيدم رو بذارم به پای ساعاتی كه از اين زندگی نكبت خسته شده بودم. هر كسی روشی داره برای مبارزه و مقابله با بلايا و حوادث و روش منهم اينه كه ميرم و كـَپ مرگم رو ميذارم و الان يه هفته است كه ... نه هنوز يه هفته نشده، بذار بشمارم. شنبه، يكشنبه، دوشنبه، سهشنبه، چهارشنبه ... آره پنج شبه كه قبل از اينكه عقربههای كوتاه و بلند ساعت چفت هم بشن تا از همديگه لَبی بگيرن من كپ مرگم رو ميذارم.
هنوز كه هنوزه قيافهی ناظم مدرسهی سال سوم دبستان، جلوی چشمم هست كه من رو با حميد پورعلینژاد اشتباهی گرفت و فكر كرد اونيكه از توی كلاس تُف كرده روی سر بچهها، من بودم و با اون خطكش چوبی كِرم قهوهايش شيش تا، سه تا كف دست راست و سه تا هم كف دست چپم زد رو فراموش نكردم. سالهاست كه قيافهی اون مادر فاكری كه سر كلاس و پای اون تخته سبز كه با گچ، اسم بدها رو روش نوشته بودند، من رو تنبيه كرد تا درس عبرتی برای من و بقيه بچهها باشه، يادم هست. قطعاً بچههای كلاس كه هيچ كدومشون با ديدن اون شيش تا ضربهی خطكش، امر به معروف و پروفسور و دانشمند و خُلد آشيان و جنت مكان نشدند ولی من سالهاست كه اون روز و اون قيافهی ناظم و اون خطكش كرم قهوهايی رو فراموش نكردم و كينهای به دلم گرفتم ازش كه اگه هنوز هم ببينمش میخوام برم جلو و تُف كنم توی اون صورت كريهش كه بيخود و بیجهت من رو جلوی بچههای كلاس سوم دبستان مدرسه وحدت تنبيه كرد.
و حالا پنج شبه، بدون اينكه اخبار ورزشی ساعت يازده و نيم شبكه خبر رو ببينم ميرم و در اطاق رو میبندم تا بخوابم. توی اين هفتهی كه گذشت، نه روز مادر رو يادم بود و نه ديگه برام مهمه كه تيم ملی فوتبال امروز میخواد چه گلی بزنه به سر اين مردم و اين مملكتی كه پنج شبانه روزه به شعورشون توهين شده. به اهدافشون. به آرمانهاشون ... هر چند توی اين مملكت جهان سومی كه شتر رو با بارش میبرند و نمیدونی ظهر قراره چه بلايی سرت بياد، اهداف و آرمان، شعارهای گشاد گشادیه كه قرار نيست هيچ وقت بهش برسیم ولی خب پنچ شب و روزه كه همهمون كونمون از اين میسوزه كه شديم دستاويز. تئوری چوب و چماق و الاغ و هويج قرنهاست كه توی اين گوشهی دنيا جواب داده، جواب ميده و جواب هم خواهد داد.
خوردن سيلی بیدليل محاله كه فراموش بشه. ديگه بحث گذشت و گذر زمان هم نيست كه چَك بیدليل، حَك ميشه توی روح و روان آدمها. سالهاست كه من ناظم مدرسهمون رو كه حتماً ديگه الان هر دو پاش لب گوره رو نبخشيدم. حالا هم يه هفته است كه ... نه، پنج شب و روزه كه هی ميام و خودم رو قلقلك ميدم و به خودم ميگم ای بابا، سياست كه ننه بابا نداره، يه كمی بخند، برای تو هم چه فرقی ميكنه كی اون بالا بشينه ولی وقتی ياد اون رایی كه ساعت ده و پنج دقيقه شب و زير اون بارون، نوشتم و انداختم توی صندوق ميوفتم و يادم مياد كه با رفتنم باعث شدم ركورد 85% مشاركت رو بشكونن و بشم جزيی از مردم حماسهساز ولی از صبح شنبه شدم اراذل و اوباش و خس و خاشاك، از همه چی بدم مياد و ياد جبر جغرافيايی نامجو ميوفتم. نمیبخشم و فراموش نمیكنم، نه اون ناظم مدرسهی پسرانه وحدت رو و نه اون رايی رو كه هيچ جای اين سرزمين مادری محسوب نشد.
يه سری كارهای خوب!tag:www.k1-online.com,2009://1.25502009-06-16T06:40:26Z2009-06-16T07:08:36Zراستش دروغ چرا از ديروز، وقتی خودم هم به مطلب قبلی نگاه میكنم اصلاً باهاش حال نمیكنم. شده آئينه دق و عينهو يه تاول و زخم چركی نشسته روی صورتِ اين وبلاگ! البته يه سری كامنت هم از دوستان داشتم...k1www.k1-online.com
راستش دروغ چرا از ديروز، وقتی خودم هم به مطلب قبلی نگاه میكنم اصلاً باهاش حال نمیكنم. شده آئينه دق و عينهو يه تاول و زخم چركی نشسته روی صورتِ اين وبلاگ! البته يه سری كامنت هم از دوستان داشتم كه اذعان داشتند با توجه به احترامی كه برای من و اين وبلاگ قائل هستند و میدونند اختيار و مالكيت اينجا متعلق به منه ولی معتقدند كه الان موقعی نيست كه من در رابطه با الی بنويسم، بلكه گويا تصوّر اين عزيزان اينه كه من الان بايد بلند شم برم توی جنگلهای سياهكل و نقش ميرزا كوچكخان رو بازی كنم و يا كلاه چگوارايی بذارم سرم كه البته با تمام احترام برای اين عزيزان، بايد بگم گلاب به روتون، روم به ديوار، هر چی خاك اون مرحومه عمر شما باشه من گـُه بخورم كه توی مملكت عزيز ايران كه من از اون سر دنيا بخاطرش برگشتم چنين غلطی بكنم!
البته چند نفری هم در رابطه با يه جسم گرد كوچيك كه ميون پای آقايون هست و تكون تكون میخوره صحبت كردند كه البته من نمیدونم، داشتن يا نداشتن اون جسم متصله به زير شكم رو اين عزيزان چه جوری تونستند از اين فاصله و پشت مانيتور تشخيص بدن. هر چند اين روزها آدمها ديگه همهشون شدند استادكار و متخصص و كاربلد و اينكاره. ديگه حتی از روی مانتو و شلوار طرف هم میتونند بفهمند اون زير چه خبره و آلات و ادوات و سايز و گردی و وزن و ابعادش چقدره. البته در برخی گزارشات كه منبع آن مشخص نشده اعلام شده كه اين عزيزان حتی زمان قاعدگی و يائسگی رو هم تونستن حدس بزنند!
ببينيد چقدر خوب بود رئيس جمهور مملكت هم حداقل صداقت و صراحتِ بيان من رو داشت! وقتی من، يه شهروند درجه اِنم جامعهی غير مدنی كه نه سر پيازم و نه ته پياز، توی گفتههام مينيمم صداقتی دارم خب رجال سياسی كه بعضیهاشون هم، به قرآن و پيغمبر و حضرت عباس هم قسم خوردند كه ديگه بايد بتركونند صداقت و راستی و درستی رو كه اگه دروغ بگن، قطعاً حضرت ابوالفضل ميزنه توی كمرشون، البته اينها رو مامان بزرگم گفته! هر چی ميخوام از اين سياست، چيزی نگم لامصب عينهو آدامسی كه چسبيده در كونم هی كِش مياد و ول كن ماجرا نيست. اين روزها توی 24 ساعت، فقط همون چهار ساعتی كه خواب هستم بحث و جنگ و جدل سياسی نداريم. بدبختی اينه كه همهمون هم طرفداره ميرحسين هستيم و هيچ آدم مخالفی دور و برمون نيست تا منحنی تبادل نظرات يه كمی بالا و پايين و سينوسی بشه. هی همه حرف ميزنيم و هی همه حرف همديگه رو تائيد میكنيم و معلوم نيست كجان اون 63%!
خلاصه كه اين روزها همهی مملكت، كار و زندگی و نهار و شام و روابط زناشويی و مشروع و غيرمشروعشون رو گذاشتن بيخ ديوار و فقط دارن در رابطه با انتخابات رياست جمهوری، جمهوری اسلامی ايران بحث و تبادل نظر میكنند. هر چند شرايط خيلی مهم و حساس شده ولی واقعاً حيف نيست توی همين روزها و شبهای پُر استرس، پشت به هم كنيم و قيد يه سری كارهای خوب و لذتبخش رو بزنيم و به اين بهونه كه الان اوضاع قاراشميش شده پس منهم حال و اعصاب ندارم، يه سری كارها رو انجام نديم؟! نه واقعاً خودتون قضاوت كنيد و بگيد. شمايی كه دستتون به گوشت ميرسه ... البته فكر بد نكنيد. منظورم همانا رفتن به سينما و ديدن فيلم "درباره الی" بود!
درباره الـیtag:www.k1-online.com,2009://1.25452009-06-15T04:31:41Z2009-06-15T05:09:01Zدر حال حاضر توی اِديتور وبلاگم، هفتاد هشتاد تا كامنت مربوط به دو پست قبل، باقی مونده كه بواسطهی اينكه عمدتاً شور حسينی دوستان رو گرفته بود با عرض شرمندگی هيچ كدوم رو پابليش نكردم. همه در جريان اتفاقات افتاده...k1www.k1-online.com
****************************************************
خوشحالم كه با تموم حرف و حديثها، درباره الی اكران شد. شايد اين روزها، آدمها دل و دماغ سينما رفتن نداشته باشند ولی خب نميشه كه از تموم جريانات و اتفاقات روزمره زندگی دور بشيم و همهی ابعاد زندگی رو بكنيم توی سوراخ سياست كه ای گـُه بگيرن اين سياست رو كه نه تنها پدر و مادر كه ظاهراً هيچ كس و كاری نداره.
اونقدر در رابطه با فيلم درباره الی شنيده بودم كه جمعه عصر و توی اون كِشاكش و بگير و ببندِ انتخاباتِ كذايی، رفتم تا درباره الی رو ببينم. بواسطهی تبليغات زيادی كه از فيلم شنيده بودم تصورم اين بود كه فيلم داستان بسيار پيچيدهايی داره كه خب اينجوری نبود و داستان سادهتر از اونی بود كه فكر میكردم و نمیدونم اين سادگی و خطی بودن داستان رو بايد به پای محاسن فيلم بذارم يا نه؟! ولی بايد بگم، بازی هنرپيشهها فوقالعاده است. فوقالعاده كه ميگم غلو نمیكنم هاا. يعنی يه هالهايی اومده اينجوری دور من رو گرفت و چشمها همه از حدقه زده بود بيرون و ... اوه ببخشيد! فيلم كه تموم شد همينجوری گيج و ويج روی صندلی نشسته بودم و داشتم پردهی سينما رو نگاه میكردم. فيلمی كه هيچ وقت دوست نداشتم تموم بشه.
قبلاً هم نوشته بودم كه هنرپيشهی محبوب من شهاب حسينی نيست و هميشه اون رو بعنوان يه هنرپيشه خيلی معمولی میدونستم ولی شك نكنيد كه اگه امسال، يعنی پارسال بهترين هنرپيشهی مرد سينمای ايران شد فقط و فقط بواسطهی بازی در فيلم درباره الی بود كه بازی در اين فيلم كجا و سوپر استار كجا. شك نكنيد كه شهاب حسينی بهترين بازیش رو و گلشيفته فراهانی هم مطابق معمول يكی از بهترين بازيهاش رو انجام داد. پكيجی از بازیهای زيبای همهی هنرپيشهها كه كمتر توی فيلمی ديده ميشد.
خوشحالم كه سينمای ايران اصغر فرهادی رو داره. خوشحالم كه سينمای ايران درباره الی رو داره كه هر بار میتونی اون رو ببينی و لذت ببری از بازی هنرپيشهها. خوشحالم كه سينمای ايران، مانی حقيقی رو داره كه بنظرم اگه بيشتر فيلم بازی كنه ميتونه موندگارتر بشه توی هنر سينما. صحنهی رقص مانی حقيقی ميتونه موندگار بشه توی ذهن سينمايی ما آدمها ... حالا خواهيم ديد من مُرده شما زنده! و محاله اون لحظاتی كه دوربين رو دست دنبال بچهی گمشده توی دريا میگردن رو ببينی و يادت بره توی سالن سينما هستی. فوقالعاده است. خوش بحال اونهايی كه هنوز فيلم رو نديدن و لذت بار اول ديدن اون رو میتونند از الان به حساب خودشون واريز كنند.
]]>
كمـاtag:www.k1-online.com,2009://1.25442009-06-14T07:12:38Z2009-06-14T07:32:32Zهمهی جامعه در بُهت و حيرتِ عجيب غريبی بسر ميبره. ايران دو هفتهی كاملاً متفاوت، جديد و تاريخی رو پشت سر گذاشت. هفتهی پيش خيلی از جوونها، درگير تبليغات بینظير برای كانديدا و نامزدهای رياست جمهوری خودشون بودند و اين...k1www.k1-online.com
همهی جامعه در بُهت و حيرتِ عجيب غريبی بسر ميبره. ايران دو هفتهی كاملاً متفاوت، جديد و تاريخی رو پشت سر گذاشت. هفتهی پيش خيلی از جوونها، درگير تبليغات بینظير برای كانديدا و نامزدهای رياست جمهوری خودشون بودند و اين هفته و با اعلام نتيجهی آرا، تقريباً همگی آچمز شدند.
هر چه كه خوشیهای هفتهی قبل بسرعت سپری شد، تموم ثانيههای اين هفته رو گويا به لنگر بزرگ و فولادی كشتی تايتانيك وصل كردهاند كه لامصب اصلاً خيال رفتن نداره. روزهای سختی است كه بنظرم بايد صبور بود و با حوصله. روزهايی است كه بايد عقل و منطق بر احساسات غلبه كنه. روزهای سختی است كه اگر هم بگيم حال همهی ما خوبه، ديگه هيچ كسی باور نمیكنه.
...tag:www.k1-online.com,2009://1.25432009-06-13T03:33:44Z2009-06-13T16:27:33Zاِنا لِلّه وَ اِنا اِليهِ راجِعُون...k1www.k1-online.com
اِنا لِلّه وَ اِنا اِليهِ راجِعُون
]]>
سبز خواهیم شد، سبزtag:www.k1-online.com,2009://1.25422009-06-11T04:10:24Z2009-06-11T04:12:37Zk1www.k1-online.com]]>
]]>