شعر و عکس قشنگن. پس سعی کن جون سالم به در ببری. برا محکم کاری موسیقی زار هم با خودت ببر.

تو نیستی

اما من برایت چای می ریزم

دیروز هم

نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم

دوست داری بخند

دوست داری گریه کن

و یا دوست داری

مثل آینه مبهوت باش

مبهوت من و دنیای کوچکم

دیگر چه فرق می کند

باشی یا نباشی

من با تو زندگی می کنم.

یک خرس قهوه ای مخملی خریده ام
برای دختری که
ندارم

و یک عینک
برای پدر
که چشم هایش دیگر نمی بیند

و حالا می روم
برای او که نیست
گل نسرین بچینم

شاد یا غمگین
زندگی، زندگی ست

و اگر فردا
برای شکار پلنگ
به دریا رفتم
تعجب نکنید.

رسول یونان

دریا یعنی رهایی.رها شو.جاری شو.دریا شو
امیدوارم سر حاال برگردی

به به چه عکسی! خدا رو شکر شاعر نیستی و جون سالم به در میبری انشالله

پس همین نزدیکی هایی....

خوش به حال من ودریا و غروب و خورشید
و چه بی ذوق جهانی که مرا با تو ندید
رشته ای جنس همان رشته که بر گردن توست
چه سروقت مرا هم به سر وعده کشید
به کف و ماسه که نایابترین مرجان ها
تپش تبزده نبض مرا می فهمید
آسمان روشنی اش را همه بر چشم تو داد
مثل خورشید که خود را به دل من بخشید
ما به اندازه هم سهم ز دریا بردیم
هیچکس مثل تو ومن به تفاهم نرسید
خواستی شعر بخوانم دهنم شیرین شد
ماه طعم غزلم را ز نگاه تو چشید
منکه حتی پی پژواک خودم می گردم
آخرین زمزمه ام را همه شهر شنید

محمد علی بهمنی

کیوان جان یه لطفی بکن ازاین به بعد روز داربی حتما از تهران خارج شو .که نبودنت خیلی خوش یمن است

حسابی استفاده کن جناب کیوان خان. از این لحظه ها کم پیش میاد...

این شعر زیبا در کنار این عکس قشنگ در صورتی کامله که تو عکس یه دیوونه عاشق رویت بشه! اون وقت هیچی کم نداره.

یکم بار که عاشق شد، قلبش کبوتر بود و تن اش از گل سرخ. اما عشق، آن صیاد است که کبوتران را پر می دهد. و آن باغبان است که گل های سرخ را پرپر می کند. پس کبوترش را پراند و گل سرخ اش را پرپر کرد.
...
دوم بار که عاشق شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم. اما عشق، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمی کند، پس آهویش را درید و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد؛ که عشق توفان است و نه ترمه می ماند و نه ترنم.
...
سوم بار که عاشق شد، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو. اما عشق، آن آسمان است که عقابان را می بلعد و آن مرگ است که تن هر سروی را تابوت می کند.
پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتی روان بر رود عشق.
...
و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار.
...
...
هزار و یکم بار که عاشق شد، قلبش اسبی بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غیرت و استخوان.
و عشق آمد در هیئت سواری با سپری و سلاحی بر قلبش نشست و عنانش را کشید، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد.

سوار گفت: از این پس زندگی، میدان است و حریف، خداوند. پس قلبت را بیاموز که: عشق کار نازکان نرم نیست / عشق کار پهلوان است، ای پسر
...
آنگاه تازیانه ای بر سمند قلبش زد و تاخت. و آن روز، روز نخست عاشقی بود

فرشته تصمیمش را گرفته بود. پیش خدا رفت و گفت:

خدایا، می خواهم زمین را از نزدیک ببینم. اجازه می خواهم و مهلتی کوتاه. دلم بی تاب تجربه ای زمینی است.

خداوند درخواست فرشته را پذیرفت.

فرشته گفت: تا بازگردم بال هایم را اینجا می سپارم؛ این بال ها در زمین چندان به کار من نمی آید.

خداوند بالهای فرشته را بر روی پشته ای از بال های دیگر گذاشت و گفت: بال هایت را به امانت نگاه می دارم، اما بترس که زمین اسیرت نکند، زیرا که خاک زمینم دامنگیر است.

فرشته گفت: بازمی گردم، حتما بازمی گردم. این قولی است که فرشته ای به خداوند می دهد.

فرشته به زمین آمد و از دیدن آن همه فرشته ی بی بال تعجب کرد. او هر که را می دید، به یاد می آورد. زیرا او را قبلا در بهشت دیده بود. اما نمی فهمید چرا این فرشته ها برای پس گرفتن بالهایشان به بهشت بر نمی گردند.

روزها گذشت و با گذشت هر روز فرشته چیزی را از یاد برد. و روزی رسید که فرشته دیگر چیزی از آن گذشته ی دور و زیبا به یاد نمی آورد؛ نه بالش را و نه قولش را.

فرشته فراموش کرد. فرشته در زمین ماند.

فرشته هرگز به بهشت برنگشت

قدیما من که کیش بودم این پست رو البته بدون عکس یه باری گذاشته بودی.یاد باد آن روز گاران ...چه دل خجسته ای داشتیم
************************************************
k1: فکر نمیکنم تا حالا این شعر رو نوشته باشم

کیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوان...
مگه دستم بهت نرسه
تا ابد که جنوب نمی‌مونی بالاخره برمی‌گردی تهران اونوقت من میدونم و تو و این وبلاگت که حالا اونقدر بی چشم و رو شده که دیگه کامنت منو هاپولی میکنه.
تازه‌شم، خوش بگذره

ashegheshaaaaaaaam,

havaye daryaee mikham ke halam ja biad, be jaye ma ham nafas bekesh o vojoodo por kon az sedaye amvaj lotfan age mishe :),

به به چه پسری چه عکسی چه شعری چه حسی ۰۰۰

من عاشق دریا هستم....

چقدر اين پستت قبليت قشنگ بود ....
اين فصل بهترين فصل براي رفتن به جنوب هست از طرف ما هم نايب الزياره باشيد ... خوش بگذره
راستي قرار بود که جمعه شب دعوت کنيم بياين خونه ما که انگاري از دست داديد :)
***********************************************
k1: به حاج آقا سلام برسون.

...
...
دریا همون دریا بود
شن ها همون شن ها بود
صبح و غروب دریا
مثل گذشته ها بود
اما فقط یاد تو
یاد تو و یاد تو
با من روی شن ها بود
...
شعر از هوشمند عقیلی !

عاشقی یا دیوانه؟!

عکس خیلی قشنگیه ... منو یاد شعر فریدون مشیری انداخت
.
.
.

به آن لب تشنه می مانم که نا آگاه

به دریای در افتد بیکرانه

لبی ، از قطره آبی تر کرده

خورد از موج وحشی تازیانه

مپرسید ، ای سبکباران ، مپرسید

مرا با عشق او تنها گذارید .

غریق لطف آن دریا نگاهم

مرا تنها به این دریا سپارید

سفر هيچ چيز به جز دلتنگي ندارد
اما....
زندگي به من آموخت براي بهتر ديدن عظمت و شكوه هر چيز بايد قدري از آن دور شد

salam
mikham baratoon ie email befrestam aadresootoono nadarm
ie address ke keyvana2000 hast kaar nemikone
mishe lotfan emailetoono baram bezarin
motshakeram
aatefe
************************************************
k1: kayvana2000@yahoo.com

كيوان جان خوش بگذره

سلام . احتمالا این عکس قشنگو صبح زود گرفتید . چون بنظرم هوا مه آلوده.حسابی از آرامش و تنهایی و تمدد اعصاب استفاده کنید ولذت ببرید.
اینقدر گفتیم چرا بارندگی نیست که خدا هم دلش برامون سوخت .جاتون خالی نباشه ، هوای تهران از دیشب بارونیه .

آخی واقعا آسمون ایران یه رنگ دیگه است. اگه یه جای دیگه هم این عکسو دیده بودم می فهمیدم ایرانه.

salam webe por mohtavaii darin,age doos dashti man khoshhal misham baham tabadole link konim dooste aziz