قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟
از کجا وز که خبر آوردی ؟
خوش خبر باشی ، اما ،‌اما
گرد بام و در من
بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری
برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند
قاصدک
در دل من همه کورند و کرند
دست بردار ازین در وطن خویش غریب
قاصد تجربه های همه تلخ
با دلم می گوید
که دروغی تو ، دروغ
که فریبی تو. ، فریب
قاصدک 1 هان ، ولی ... آخر ... ای وای
راستی ایا رفتی با باد ؟
با توام ، ای! کجا رفتی ؟ ای
راستی ایا جایی خبری هست هنوز ؟
مانده خاکستر گرمی ، جایی ؟
در اجاقی طمع شعله نمی بندم خردک شرری هست هنوز ؟
قاصدک
ابرهای همه عالم شب و روز
در دلم می گریند

منم خوشالم كه خرداد تموم شد. كاش همگي از يك خواب سنگين بيدار مي شديم.

قاصدک!هان چه خبر آوردی
از کجا وز که خبر آوردی
خوش خبر باشی،اما،اما
گرد بام ودر من
بی ثمر می گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه ز یاری،نه ز دیار ودیاری-باری،
برو آن جا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آن جا که تورا منتظرند
قاصدک !
در دل من همه کورند و کرند
دست بردار ازین در وطن خویش غریب
قاصد تجربه های همه تلخ
با دلم می گوید
که دروغی تو،دروغ
که فریبی تو،فریب
قاصدک!هان،ولی...آخر...ای وای
راستی آیا رفتی با باد
با توام،آی ،کجا رفتی؟آی...
راستی آیا جایی خبری هست هنوز
مانده خاکستر گرمی جایی ؟
در اجاقی -طمع شعله نمی بندم-
خردک شرری هست هنوز
قاصدک !
ابر های همه عالم شب و روز
در دلم می گریند

طرح خیلی خوبیه برای داستان کوتاه ، فضا و رنگش می تونم بگم فوق العاده است ، مطمئنم می تونی به راحتی تبدیلش کنی به داستان. فقط باید روی پیرنگش کار کنی ، فقط همین.

این روزا این تیکه شعر اخوان مدام توی ذهن من هم هست ...قاصدک ، ابرهای همه عالم شب و روز در دلم می گریند...

سلام، فکر کنم بهتری....
مرسی که برای چند لحظه آرومم کردی ،خیلی قشنگ توصیف کردی،ای کاش یه آرامش همیشگی داشتم،دور از هیاهو دور از همه ...........راستی چی خوندی ؟یادم هست مهندسی ولی رشتشو یادم نیست منم مهندسم و تا اونجا که می دونم ما ها نمی تونیم خوب بنویسیم ولی تو می تونی..........

سلام

فشار ناشي از اين توهين باعث شده همه مون يك جورايي بيمار بشيم. باورم نميشه كه تا دو هفته قبل چه شاد بودم ، كلي خوشحال كه من جزء راي خاموشي هايي كه ميخوام براي اولين بار راي بدم.... حالا خسته ام دلم ميخواد برم يك ده كوچك كه از دنيا بي خبر باشم

چه خوب که ذهنت اینقدر ارومه می تونه حداقل بره تا دور دستا

" بعضی وقتا میشی عینهو یه ساعت دیواری که باطریش داره تموم میشه. دیدی اون عقربه با چه سعی و تلاشی هی تکون تکو میخوره؟! میخواد بره جلو ولی زورش نمیرسه و هی درجا میزنه. هی درجا میزنی. هی درجا می زنی. هی درجا می زنی. تیک تاک. تیک تاک. تیک تاک. تیک تا... مدتها میگذره ولی نه باطری تموم میشه و نه اون درجا زدنهای متوالی و بی نهایت"
فکر میکنم این نوشته ی خودته که یه جایی تو دفترم یادداشتش کردم. این مطلبت منو یاد اون نوشته ت انداخت. البته اون موقع عقربه هه هنوز درجا میزد ولی سعی خودشو میکرد الان انگار دیگه کاملن وایستاده. امیدوارم از سکون خسته بشه و باز به حرکت دربیاد.
"ایمان به یأس و پس از آن ایمان به درون." ولی نه نباید به یأس ایمان آورد. بهتره همه با هم ایمان بیاریم به آغاز فصل گرم.
یه سوال بی ربط: کتاب "شرق بهشت" جان اشتاین بک رو خوندی؟ اگه خوندی دوستش داشتی؟
*************************************************************************************
k1: نه نخوندم و شناختی هم از اين كتاب ندارم.

چرا جوابشو ندادی؟
*************************************************************************
k1: جوابش رو دادم. پايين كامنت نوشتم.

خب خواستم بگم وقت کردی بخون. هرچند یه جوری جواب دادی آدم میترسه پیشنهاد خوندنش رو بهت بده!
****************************************************************************
k1: والله من نمی دونم به كدومين ساز شما برقصم و نمی‌دونم چه جوری بايد جواب بدم كه شما خواننده‌های عزيز از من نترسيد ... شماها هم كه واقعاً چقدر می ترسيد.

سلام
1-هلاک قلمتم......بهترین بیان برای احساسم همین بود!
2-چقدر دختر اینجاستD:
***************************************************************************
k1: ببخشيد شما؟!

بعضي وقت ها ديدي آدم نيم ساعتي وقت اضافه مياره !!!
نميدونه چيكار كنه مستاصل ميشه ميگه اي خدا اين نمي ساعت بگذره من بلندشم برم دنبال فلان كار يا چه ميدونم برم خونه.... من هم الان يه نيم ساعت اضافه داشتم كه عزا ، ماتم برام شده بود . خدا خيرت بده همچين رفتم تو يه بحر يا بهر (حوصله ندارم به ديكته درستش فكر كنم )نوشتت كه نفهميدم چطور گذشت. خداوند با نويسندگان نامي محشورت بفرمايد ....آمين

ادم این روزها دلش برای خودش هم تنگ میشه. من نمیدونم چرا از این نوشته گریه ام گرفت. چقدر دل همه تنگه. امروز اعتصاب کردیم و نرفتیم سرکار. منم دارم "جایی دیگر" گلی ترقی رو میخونم، قشنگه

همیشه وقتی می‌خوام یه کسی که می‌تونه خیلی زیاد و طولانی در مورد یه مطلب بنویسه مثال بزنم تو می‌آی تو ذهنم. واقعاً خیلی خلاقی کیوان. از یه دراز کشیدن ساده چقدر مطلب قشنگ نوشتی. راستی! من امروز رفتم درباره‌ی الی رو دیدم. خیلی خیلی عالی بود و خیلی خوشم اومد اما آخه شهاب حسینی اصلاً بازی خاصی نداشت که بخواد فوق‌العاده باشه! چه برسه در برابر سوپراستار. چطور چنین نظری داشتی؟

نم اشکی و با خود گفتگویی...

كاش يك همچين لختي و آرامشي را كه تو دراز كشيدنت وصف كردي يك روزي به همين زودي‌ها بتونيم دوباره تجربه كنيم.

خانوم بيست و چند ساله ... اصلاً به روی خودش نمياره و آروم به سيگارش پُك ميزنه و دودش رو فوت ميكنه بيرون....! مطمئنی من نبودم؟؟ ;)
باطری یادت نره، دست کم واسه اون هفت دقیقه! یا (عدد صحیح*یک ساعت) + هفت دقیقه!!

منم خوشحالم . باري من شروع ِ يه زندگي ِ تازه ست .

ميشه يه باطري هم برا ساعت من بخري؟روي 9.30 بي حركت وايستاده

مثل همیشه عالی بود.....0

باز هم کیوان شاهکار می آفریند....مبهوتم کردی

چقــــــــــــــــــــدر خوشگل بود این نوشته.

مرداب اتاقم کدر شده بود
و من زمزمه خون را در رگ‌ هایم می‌ شنیدم.
زندگی ‌ام در تاریکی ژرفی می‌‌گذشت.
این تاریکی ، طرح وجودم را روشن می‌کرد.

در باز شد
و او با فانوسش به درون وزید.
زیبایی رها شده‌ ای بود
و من دیده به راهش بودم:
رویای بی‌شکل زندگی‌ام بود.
عطری در چشمم زمزمه کرد.
رگ‌ هایم از تپش افتاد.
همه ی رشته‌هایی که مرا به من نشان می‌داد
در شعله ی فانوسش سوخت:
زمان در من نمی‌گذشت.
شور برهنه‌ ای بودم.

او فانوسش را به فضا آویخت.
مرا در روشن ‌ها می‌جست.
تار و پود اتاقم را پیمود
و به من ره نیافت.
نسیمی شعله ی فانوس را نوشید.

وزشی می‌گذشت
و من در طرحی جا می‌گرفتم،
در تاریکی ژرف اتاقم پیدا می‌شدم.
پیدا ، برای که؟
او دیگر نبود.
آیا با روح تاریک اتاق آمیخت؟
عطری در گرمی رگ ‌هایم جا به ‌جا می ‌شد.
حس کردم با هستی گمشده‌اش مرا می نگرد
و من چه بیهوده مکان را می‌کاوم:
آنی گم شده بود.

آنقدر نوشته خوبی بود که خواستم من هم نظری بدم مث همیشه اما .... نه ..... نمی شه . هنوز زوده ..... هنــوز خـاکـش سـر د نشده .... هنوز گیج و منگ آن نگاهم . آن نگاه آخر ... آه ای آخرین نگاه . .. نه ... نمی شه . نمی تونم . ببخشید . شا ید وقتی دیگر

درباره كافه پيانو منم موافقم. فقط نويسنده گفته بود "خب اگه موافقین با این کار لطفاً همین‌جا اعلام کنین" ولي من كه ديروز نتونستم جايي براي اعلام موافقتم به ايشون پيدا كنم. در هر حال دو جلد كافه پيانو براي پس دادن حاضر دارم. خبر بدن تقديم مي‌كنم :)
*******************************************************************************
k1: قرار بر اين شده همگی كتاب‌ها رو به آدرس نشر چشمه پست كنند.

بعد از این پست خیلی حرفه ای فکر کنم ما بزودی شاهد اولین کتاب به نویسندگی" از پشت یک سوم " در کتابفروشی ها باشیم....ما منتظریم

تك تك؟ آخه نويسنده پيشنهاد داده بود يكي جمع كنه هر چندتا رو يكجا ببره. اُكي باشه. هر وقت شروع كردين به منم بگين منم مال خودمو ببرم بدم.

راستي كاش قبل از ارسال كتابها يك چيزي تو جلدش براي نويسنده مينوشتيم. مثلا "تقديم به آقاي فرهاد جعفري نويسنده ارزشي و اصولگرا - با احترام"

ممنون کیوان عزیز. برای لحظه ای ذهنم رو خالی از هر دردی کردی. واقعاً ممنون

منم با نظر فتانه موافقم كه يه چيزي تو كتابا بنويسيم كه اقلا يه جوري حرفمونم زده باشيم

من م با ساسان موافقم...كجا بفرستم كافه پيانو رو؟؟؟؟
**********************************************************************************
k1: قرار شده كتاب رو بفرستند به آدرس "نشر چشمه"

چقدر آرام فرياد زدي...

من هم خیلی با پس دادن کافه پیانو موافقم لطفا فقط در یک زمان همه با هم پست کنن با یه مطلب مشترک که حالت یه بیانیه داشته باشه و درش نوشته بشه و لطفا با اعلام قبلی باشه

sharmande font farsi nadarm!vali ye kafeh piano jahat pas ferestadan daram

باز هم مرتبط با نویسنده‌ی کذایی:
نویسنده‌ي کتابخانه‌ام را که می‌توانم انتخاب کنم! نمی‌توانم؟
http://www.google.com/reader/item/tag:google.com,2005:reader/item/0c9ef005743c3536
یادداشت ضمیمه‌اش، برای مدیر محترم نشر چشمه قابل تامل است.

سلام....من هم یک عدد کافه پیانو واسه تقدیم کردن دارم...چی کارش کنم؟

آدرس نشر چشمه برای دوستانی که به شکل انفرادی یا گروهی مایل به پس فرستادن کتاب "فرهاد جعفری" هستند:
خیابان انقلاب، خیابان ابوریحان، خیابان شهید وحید نظری، پلاک 35 جدید، طبقه‌ی سوم.
منبع: گودر، نوشته‌ی آقای پدرام رضایی "ناتور":

دو جلد کافه پیانو در کتاب‌خانه‌ی من هست، یکی را خریده‌ام و دیگری را سال پیش از فرهاد جعفری هدیه گرفتم. فردا این دو جلد را با پیک برای نشر چشمه پس می‌فرستم، برای آنگه خیالم راحت باشد، روی صفحه‌ی اول هر دو کتاب هم احتمالا چیزی خواهم نوشت. آدرس دفتر نشر چشمه هم این است: خیابان انقلاب، خیابان ابوریحان، خیابان شهید وحید نظری، پلاک 35 جدید، طبقه‌ی سوم.
باقی‌اش هم خب، به خودتان مربوط است!

لابد با این آرنج دیگه نمیشه بسکتبال بازی کرد... کافه پیانو رو وقتی ما رو تشویق کردی بخریم، خریدمش ، فردا صبح هم اول وقت DHL مستقیم نشر چشمه !

اینایی که نظر دادن یه کم شلوغش کردنا جدی نگیر

چند وقتی بود که انقدر خرد و مبهوت بودم که نظر دادنم نمیومد الانم نمیاد البته فقط این بحث پس فرستادن کافه پیانو یه کم سر حالم میاره . منم یه جلد از این کتاب دارم که مال دوستیه و پیش من جا مونده . به نظر شما من اجازه دارم اون رو پس بفرستم ؟
********************************************************************
k1: به نظرم يه شب اون دوستت رو به صرف شام دعوت كن و كتاب رو بهش بده. احتمالاً اونهم همين كار رو ميكنه و كتاب رو می فرسته نشر چشمه.

امیدوارم،بتونم ایشونو اینجا-مشهد-شهرمون،شهرشون، ببینم و خودم کتابو دو دستی تقدیم ش کنم.با اون تعاریف اغراق آمیزی که در جواب کامنت بنده، در مورد یه بنده خدایی کردند مشخص بود نون به نرخ روزخور می باشند ایشان.هه!

" این می تونه نشونه ی خوبی باشه برای وقتی که نمی شه جنازه ی آدم رو شناسایی کرد".
.
یک سوم تو خواننده های قانع و خوبی داری. سطر هات رو با حوصله و دقت می خونند و براشون مهمه که آدم این کلمات داره چکار می کنه. شادی و غمش اونها رو تحت تا ثیر قرار می ده. این خیلی خوبه. این خوبه که یک دنیای دیگه ای از کنار و پهلوی این حقیقت دهشتناک جوونه زده و مثل یک غار کودکی ما رو موقع خطر و نا امیدی پناه می ده. خوبه که نوشتن هست تا بتونی وقتی که خسته از سر بالایی " زندگی" به سراشیبی مرگ فکر می کنی ، آدم متن ات رو در سایه روشن خواب و بیداری و در وهم و خیال طاقباز و یله کنی و بگذاری خیلی سر بسته بگه که داره توی تن اش به علامتی فکر می کنه که شاید اگر وقتی که صورت نداشت و فرم ، آن نشونه او را کیوان یک سوم کند.
من هم دارم سعی می کنم که بر گردم. به قصه ای که مرگ بصورت تصادفی و ناگهانی و نا عادلانه توی زیباترین و ترسند ترین و کمک خواه ترین نگاه یک دختر نمی پیچه. دلم می خواد قصه ای بنویسم که مرگ خیلی دیر و فقط در سطر های آخر قصه ای قطور اتفاق بیفته.

23خرداد اصلا دوسش ندارم دیگه دوس ندارم بگم متولد 23/3/69 ام
من غمگینم وافسرده.