خداییش همچین پنبه امو زدی جرات نمی کنم برات کامنت بذارم. اما من پر رو تر از این حرفام. خیلی عالی بود.
***********************************************
k1: ممنون

خیلی واقعی بود. کاش بقیه داشت که البته اگه انطور که شما نوشتی در ادامه باید یدی رو از تو قبر دنبال کرد.

عجب چيزي نوشتي داش!
احمد محمودي نوشتي ولي!
فقط جون هرچي نويسندست زودتر از تو گاوصندوق بيارمون بيرون...

عالي بود. ولي قاعدتا بايد با صداي انفجار اول و شكستن شيشه‌‌هاي حجره بغلي از خواب پا مي‌شد نه با صداي آتيش آتيش مردم.
نميدونم بازار فرش فروش‌ها رو از نزديك ديدي يا نه (بازار بزرگ - سراي بوعلي) ولي داستانت خيلي خوب آدم رو ميبرد به اون فضا. حتي همراه با بوي پشم سوخته.
***********************************************
k1: نه نديدم. من تا حالا تبريز نرفتم.

آفرین!

نه انگار راستی راستی اونقدر از این وبلاگ بیچاره تو این یه سال کار کشیدی که آخر سالی به این وضع و روز افتاده. گویا حالشم جدا وخیمه پس لطفا هرچه زودتر یه فکری به حالش بکن.
فقط امیدوارم کامنت امروزم مث دیروزی نشه که بعد از کلی تلاش جانفرسا رد شد اما انگار وسط راه یه جایی گم و گور شده!
و اما داستان:
داستان قشنگی بود؛ از لحن ساده و روانش خوشم اومد. فقط ای کاش عنوان داستان رو طوری انتخاب می‌کردی که مچت از همان ابتدای داستان برای خواننده باز نمی‌شد. با انتخاب این عنوان و همراه با خوندن چند سطر اول، با کمی تامل میشه انتهای داستان رو حدث زد چون معمولا حجره‌های قدیمی همگی گاو صندوق دارند و همه گاو صندوق‌ها هم معمولا نسوز هستند...
***********************************************
k1: ولی همه مثل تو باهوش نيستند!

سراي بوعلي تو بازار بزرگ تهرانه. فكر كردم ديدي. چون ظهرها دقيقا همينطوره كه تو وصف كردي. عده‌اي مشغول ناهار خوردن و گوشت كوبيدن و عده‌اي مشغول چرت زدن. با يك سقف بلند و ذرات كرك تو هوا :)
***********************************************
k1: تبريز كه نرفتم هيچ، سرای بوعلی هم تا حالا نرفتم.

سلام كيوان جان.
داشتم فكر ميكردم تو چرا نويسنده نشدي...
شايد جزو چيزاييه كه خوب توش پيشرفت ميكردي.
***********************************************
k1: چوبكاری می‌فرمائيد؟!

حرفت قبول اما علامت تعجب آخرش دیگه برا چی بود؟؟؟

عربها یه غذایی دارن که واسه پختنش گوشت و میپیچن لای برگ نخل و می کنن زیر خاک و روشو با ذغال میپوشونن و فرداش میرن سراغش ... بیچاره یدیِ کل عباس ... یحتمل تا حالا :-(

خير...كاملا جدي گفتم.
هر چند همينجا رو اين همه سال زنده نگه داشتن و اين همه خواننده داشتن كمتر از نويسندگي نيست.
يادمه يه طرحي داشتي واسه كتاب كردن اين وبلاگ... جدي هستي هنوز ؟ البته خب از ارشاد مجوز گرفتن واسه اين كار اصلا ساده نخواهد بود.
***********************************************
k1: يه كارهايی كردم. تا الان هم مثبت بوده ولی خب خودتون ميدونيد كه هزار و يك مشكل جلوی روی پای آدم هست. دعا كنيد. دعا.

مثل همیشه عالی بود . می بینم که دیگه از رئالیسم جادویی خبری نیست .
***********************************************
k1: آره از رئاليسم جادويی كشيديم بيرون!

خيلي جالب بود. به اتفاقات هيجان انگيزي هم اشاره شده بود.موفق باشي :)

داستان خوبی رو روایت کردی ولی جاها بین نوشتن داستان و وبلاگ انگار قاطی می کنی و بعضی جاها نثر یکدستیش رو از دست میده و دانای کل خیابانی ابتدای ماجرا تبدیل به گوینده ای قخیم میشه و جایی دیگه مثل گزارشگر اخبار صحبت می کنه . تشبیهات . حال . هوای مرد قبل از مرگ زیبا است من رو یاد بچه های قالیبافخانه مرادی کرمانی انداخت .
در کل من داستان رو دوست داشتم و بدون رودرباستی با هات! خوندمش .میشه طولانی تر هم بشه افرادی مثل حاجی بهتر توضیح داده بشن . اووووه مردم اینقدر با کلاس نوشتم برات ! دلمون هم تنگ شده براتون برادر :)
***********************************************
k1: روزبه جان ممنون از توضيحاتت. حق با توست. داستان رو يه كمی عجولانه و هول هولكی نوشتم دست گرمی بود قول ميدم بهتر بنويسم. منهم دلم براتون تنگ شده. به خانم سلام برسون..

ميشه بگيد دوستان چطوري نظر ميگذارن كه من از ديروز تا حال نتونستم ؟؟؟؟؟؟؟ :((
ديروز براي پست قبلي كلي نوشتم و بيشتر از 50 بار سند كردم ولي ... ...
اميدوارم اين يكي لااقل سند بشه .

سلام استاد چرا آرشيو تان محوشد من تازه ژانويه 2006 بودم يك كاري بكنيد لطفاوممنون

خوبه که داستان‌های کوتاه‌ات را در وبلاگ‌ات با ما شریک میشی:) گاهی لطف همین داستان‌های کوتاه کمتر از داستان بلند نیست. "چخوف" که عمده شهرت‌اش به خاطر داستان‌های کوتاهش است، در یادداشت‌هاش در مورد این که چرا بیشتر داستان کوتاه می‌نویسه، گفته: "از پرنده پرسیدند: چرا آوازهایت این قدر کوتاه است؟ نفست یاری نمی‌کند؟ پاسخ داد: زیرا من آوازهای باشکوه زیادی دارم و دوست دارم همه‌ی آن‌ها را بخوانم."

گزارش تصویری بازار فرش تبریز:
http://www.tebyan.net/Literature_Art/PhotoAlbum/2009/1/27/84286.html

نگه داشتن زندگی و بهتر کردنش،‌ ولی تا اینجا هر 3 نفر وقتی تصور می‌کردن بهترین کاری رو که در توانشونه دارن انجام میدن در واقع داشتن بدترین کار یا کاری بیهوده انجام میدادن... شاید اتفاقیه ولی...
فکر نمی‌کنم این شباهت اتفاقی بوده باشه و... استبان نبود،‌جایی ندیدمش.
سوال: این شباهت عمدیه و آگاهانه ؟
***********************************************
k1: فکر میکنم کاملاً اتفاقیه.

داستانت رو خوندم ، دو بار هم خوندم ، استاد... کلاهمون رو به احترامتون برداشتیم :) ... کیوان جان از خط زدن بعضی جمله ها توی داستانت نترس ،
یک دیالوگ خیلی کوتاه اول داستانت داری که اگه دقت کنی کاملا اضافیه ، یعنی با حذف این دیالوگ هیچ لطمه ای به داستانت نمی خوره ( امتحان کن) ببین اگه قراره داستانت دیالوگ داشته باشه باید جاهای دیگه هم ازش استفاده کنی.
توی پاراگراف بعدی یک توضیح واضحات داری که اصلا وجودش بی خوده ( اسمش ید الله بود ) در حالیکه ما اول داستان باهاش آشنا شدیم و بعدتر خودت توضیح میدی که اسم کاملش چی بوده و دلیلی نداره که اینقدر واضح گفته بشه ، باید بعضی چیزها رو به عهده خواننده گذاشت. اون جمله" گویا آخر الزمان شد" هم خیلی بده همون جمله بعدی که همه چیز کن فیکون شد کافیه به نظرم...
فضا و رنگ داستانت خیلی عالی بود ولی درون مایه اش یک مقدار ضعیفه ، می تونی بشتر روش کار کنی...
ببخشید استاد توی محضر شما پر حرفی کردم ولی چیزایی که به نظرم اومد داستانت رو بهتر میکنه گفتم...امیدوارم نرنجی از من:)
***********************************************
k1: الهه جان ممنون از وقتی که گذاشتی و نقطه نظراتی که به درستی دادی. مرسی.

nice

چرابایدبسوزه-نمیشه اخرش شادباشه؟
***********************************************
k1: اگه دقت کرده باشید یدی توی داستان نسوخت بلکه جزغاله شد!

سلام... داستانت خیلی خوب بود. آخرش، منو یاد داستان لیدی ال انداخت که قهرمان داستان برای اینکه عشقش رو برای همیشه پیش خودش نگه داره توی گاو صندوق انداخته بودش و دیگه هیچ وقت درش رو باز نکرده بود!... فقط دو تا نکته بگم. یکی اینکه زبانت یه جاهایی اشکال داشت یعنی از زبان زمان گذشته می‌پریدی به زبان زمان حال... یکی دیگه هم اینکه این نحوه‌ی اطلاعات دادن که ازش استفاده کرده بودی، یعنی اینکه پاراگراف سوم شروع کردی خیلی رسماً اطلاعات لازم در مورد یدی رو بهمون دادی، روش خیلی قدیمی‌ایه و دیگه کاربرد و جذابیت نداره. توی داستان اطلاعات رو باید در قالب عناصر دیگه مثل دیالوگ، فضاسازی، تصویرسازی و ترفندهای دیگه خورد خورد به خواننده منتقل کنی. بازم داستان بنویس، دوستشون دارم...

کلی حال کردم...
مشتری پروپا قرصتم کیوان جان ولی بندرت برات کامنت میذارم ولی این دفعه اگه برات کامنت نمیذاشم ، وجدان درد میگرفتم.
من اهل رمان خوندن نیستم ولی معتقدم هر کسی خوندن نوشته هاتو شروع کنه، تا تمومش نکنه نمی تونه پاشه...
با محمد رضا شدیدا موافقم..
موفق پیروز باشی عزیز...