از پشت یک سوم

بابا این زن و شوهر ـ علی شلمبه و سمیرا ـ هم کلی اهل حال بودند و ما توی این همه مدت نمیدونستیم! جدیداً از توی فولدر آهنگ‌هاشون در کنار یه سری آهنگ‌های زیر ابرو برداشته‌ها و بد تنبونی و سکینه قزی خان قزی‌ها، نامجو و همچنین زیبا شیرازی یافتم. اونهم چه یافتنی. منی که فکر می‌کردم تموم آهنگ‌های محسن نامجو رو دارم به آهنگ‌هایی برخوردم که تابحال گوشش نداده بودم و بسیار هم زیبا هستند. جداً که جای تعجب داشت. نمیدونم، شاید هم نامجو با این دوستان، نشست و برخاست و حشر و نشر داره و میاد خونه‌شون و بطور اختصاصی براشون کنسرت میذاره!

تیم ملی ایران هم در دومین بازی و به سرمربی‌گری علی دایی، در حالیکه ۲ هیچ جلو بود، با نتیجه مساوی ۲-۲ از زمین اومد بیرون. بازیی که بنظر من حتی مساوی هم حق تیم ایران نبود. بازیکنانی سر در گم که بخصوص دفاع تیم ایران بسیار پر اشتباه ظاهر شد و این اجازه رو به تیم ضعیف کویت داد تا دو بار دروازه‌اش رو باز کنه. اگه گل فوق‌العاده زیبای نیکبخت رو که بهرحال شانس و اقبال هم توش دخیل بود رو در نظر نگیریم تیم ایران اصلاً چهره خوبی از خودش نشون نداد و اصلاً نتونست حضور پر رنگی روی دروازه کویت داشته باشه و یا بازی برده رو کنترل کنه. والله من اگه فوتبالیست بودم و میدونستم با دویدنم توی زمین تیم نتیجه میگیره و دل هفتاد میلیون آدم خوش میشه، اینقدر میدویدم که جون از کونم دربره. بابا ملی‌پوشان عزیز یه کمی، هم بکشید، جام جهانی بعدی هم داره به گاه میره‌ها. خلاصه از ما گفتن بود. حالا با سوریه و کویت مساوی کنید تا روزهای آخر به آجان‌کشی و من بمیرم تو بمیری بیفتیم.

فکر کنم اگه قرار بود جایزه‌ایی به فعال‌ترین وبلاگ توی ایام عید بدند، قطعاً باید این جایزه رو به من میدادند. هر چند، کاری که ندارم بنابراین می‌شینیم هی فرت و فرت وبلاگ برای شما آپدیت میکنم. ببینم اونها که اون عقب نشستند حال می‌کنند؟! بلاگرولینگ هم که بمانند این چند ماه اخیر خراب شده و هیچ اثر و نشونی از کسانی که می‌نویسند نیست و باید با سعی و خطا و فانوس و شمع به هدف برسی. اینور اونور در رابطه با گوگل ریدر خونده و شنیدم ولی خب چیزی دستگیرم نشده. خونه علی که کسی باهام نیومد ببینم آیا کسی هست در این ایام بهاری مرا با گوگل ریدر آشنا نماید؟!

اولین فیلم سینمایی در سال جدید رو هم تک و تنها رفتم دیدم ( اصولاً چون همه چیز رو نمیشه توی وبلاگ نوشت من میگم تنها رفتم سینما و شما هم باور کنید ) سابقه‌ی تنها رفتن به سینما رو دارم. قبلاً هم به دفعات تنهایی رفته بودم سینما. دیروز هم بعد از اینکه ۱۵۳ساعت بیرون از خونه نرفته بودم، همتم رو جزم کردم و پا شدم رفتم، فیلم دایره زنگی رو دیدم. فیلم خوبیه. در رابطه با مشکلات آپارتمان‌نشینی و اختلاف عقیده‌ها و از همین چیزهاست. فیلم بدی نیست البته اگر هم ندیدنش چیزی رو از دست ندادین ولی خب اگه مثل من عصر یکی از این روزها حوصله‌تون سر رفت و کاری نداشتین که بکنید یه سری به سینما بزنید و دایره زنگی رو ببینید. هر چند من متوجه نشدم که چرا اسم فیلم دایره زنگی هست. اشاره به چی میکنه؟! چیزی که خیلی جالبه اینه که سینمای بزرگ و زیبای آزادی که جدیداً افتتاح شده و ظاهراً چندین سالن شیک هم داره، سایت اینترنتی که نداره هیچ، حتی شماره تلفنش هم در ۱۱۸ ثبت نشده! جالبه؟! باز گلی به گوشه جمال همون سینما عصر جدید که باز دو خط شماره تلفن داره و اونور خط یکی هست که یه اٍهنی بکنه و بدونی سینما بازه و پاشی بری سینما فیلم ببینی!