بنظرم يكي از اون مطالب خيلي قشنگي بود كه بقول خودت تك تكمون اون رو تجربه كرديم. بعضي وقتها فضايي رو كه توي نوشته هات ميسازي خيلي خيلي طبيعي و واقعيه و آدم رو كاملا ميبره توي همون فضا و مكان. بابت اين نوشته فوقالعاده قشنگت ممنون كه از خوندنش خيلي لذت بردم.

هميشه همه نوشته هاتو ميخونم يه جورايي بد جور به دل ميشينن اما بعضي نوشته هات خاطراتي رو كه ميخواي فراموش كني و نمي توني دوباره برات زنده زنده مي كنن مثل حالا ميخواي فراموش كني اوني كه منتظر شنيدن صداي گرم و آشناش بودي ماههاست كه زير خروارها خاك خوابيده و ديگه نيازي به محاسبه زمان برا تلفن كردن به اونو نداري اما ...

خوبه كه در وراي احساس وغربت عميقي كه در پس نوشته ات بود هنوز شيطنت وسرزندگيتو با اون شروع غلط انداز حفظ كردي.

مرسي :) چقدر خوبه كه يه نفر بتونه جور بقيه رو هم بكشه و جاي اونا هم بنويسه. مخصوصا جاي آدمايي مثل من كه نميتونن يا شايد جرات لو دادنه خودشونو ندارن. خسته نباشين. بازم مرسي

هي ميترسيدم آخرش گوشي رو بر نداره. خوب شد اشتباهي حساب نكرده بودي.
وقتي اينجوري مينويسي خيلي خوب حس مي كنم كه زندگي فقط انتخاب كردنه. گاهي انتخاب بين دوتا چيزي كه نمي توني بگي كدومش بدتره. گندش بزنن

هيچ حرفي باقي نمونده، آفرين

انگار واقعا" واقعا" از ته ته ته دلت نوشته بودي.

بزنم به تخته معلومه خدا را شکر حال دستت بهتره که شماره و گوشی گرفتی و ماشااله اینقدر مطلب تایپ کردی!حالا اثر آمپوله یا صدای نرم و ملایم و ناز اون خانم جوون ؟

بابا نمرديم و يه پست عشقولانه و با احساس از شما ديديم آقاي مهندس :دي

بابا احساسات. حسابي تركوندي كيوان جان.دوست داشتي از خط تلفن ييهو مي رفتي اونور آب؟ شرمنده هنوز اختراع نشده! ولي مي دونم كه هر بار مي ري و بر مي گردي از توي سيمهاي بلند و ...

بالاخره اين روزها هم مي گذره و خاطره هاش مي مونه خداكنه روزهاي دوري زود بگذره

با نیتا موافقم.واقعا از ته دل بود.خیلی هم به دلم نشست.

این پستت بد جوری چنگ انداخت به ان خاطره چند سالی که هر روزش اینطور
می گذشت. هر لحظه محاسبه ساعت بود و...
ای بابا ما می خواهیم فراموش کنیم کیوان نمیذاری هاااا!

اگر گوشيت نوكيا باشه خودش هر شهري رو بخواي داره و ساعتش رو نشون ميده و اينقدر اعصاب خوردي نداره.

ياد يه متني افتادم...يادت مياد:
"ميشه رفت ... ميشه موند..."

همذات پنداری شدید با بعضی از عبارات این پست !

شنيدن صداي گرم و آشنا از يه جاي ناآشنا زنده ات ميكنه و بهت انرژي ميده.اميدوارم فاصله ها از بين برن و هر چه زودتر دوباره با هم باشين.

این احساست ناشی از دوری و گرنه کیوانو این همه احساس ...
کیوان جان چرا می ری کارت تلفن می خری یه دونه از این شماره ده رقمی ها پیدا کن که پولش می آد رو قبض دیگه هم لازم نیست اون کد رو حفظ کنی دیگه هم کسی نمی گه اینقدر می تون یحرف بزنی که بخوای فکر کنی چی بگی بعد یادت بره !
یه راه بهتر اینترنت که داری دی اس الم که داشتی یه زمانی تو آمریکا هم فکر کنم این وسایل راحت تر از ایران یافت شه بشینین با وب کم گفتگو کنید !

واقعا كه چقدر سليقه آقايون و خانم ها متوافته! چون من خيلي از خانم ها رو مي شناسم كه به اين خانومه نرم ملايم مي گن "زن نكره ي فوضوله دروغگو " البته اميدوارم اين خانم به يكباره از اينجا سر در نياره و اين كامنت رو نخونه كه اون وقت وامصيبتاه

چه خوب حست رو توصيف كردي... من چون به توصيه ي شما تازه كتاب "همنام" رو خوندم احساس كردم توصيفت شبيه توصيفات اون بود!... من كه از همنام خيلي خوشم اومد، ممنون كه توصيه ش كردي... يه سوال مي شه بپرسم؟ از جومپا لاهيري كتاب ديگه اي هم خوندي كه خوب باشه و بخواي توصيه ش كني؟

آقا كيوان
بجاي اينكه 8.5 ساعت كم كني، 3.5 ساعت به ساعت ايران اضافه كن، بقول مامان بزرگت هم وقتي ايران روزه، اينجا شبه ديگه و بالعكس.
ضمنا مطمئني براي كاليفرنيا و نيويورك بايد 8.5 ساعت كم كني، اينجا يه ماه و نيمه كه ساعت ها رو يه ساعت كشيدن جلوها!

اين نوشته بي نظير بود از يه سير برقراري تماس چند دقيقه اي همچين مطلب زيبايي رو در اوردن و نوشتن هنر مي خواد و شعور ..بسيار زيبا بود كيوان خان متلذذ گرديدم

اينقدر سختش نكن...شمارتو بگير....حرفارو بزن...بعد يه بوق كوتاه...شمارش معكوس...بعد بووووق....برا من اكثرا اينجوري ميشه!

چقدر نوستالژی.......

اولا یه ساعت کوچولو بگیر و تنظیمش کن به وقت اونور که کارت ساده تر شه. دوما منم اونور آبیم و قشنگ می فهمم چته. ولی یادت باشه این حرفا رو وقتی اونور میشنوه کلی میره تو غم. نمی خوای که پرس احساسیش کنی. می خوای؟
A man should be man enough
یا حق

اگه الان اينجا ساعت ده شب باشه، با حساباي تو بايد اون‌ور يك‌و‌نيم باشه نه دو و نيم !!

جالب بود
موفق باشي