از پشت یک سوم

خوب كيوان جان !
اينايي كه وصفش رو كردي همه دقيقا براي تقويت انگيزه ي تو براي سحر خيز بودن و حضور پر شور ونشاط و موثر در عرصه كار وتوليده. سعي كن ديد فلسفي تو نسبت به قضايا تقويت كني !!

سلام. آي گفتي و كردي كبابم. حسودي ام شد به اين تعطيلاتتون. ما كه يه هفته تعطيلات تابستوني رو ماموريت بوديم و حالا بايد التماس كنيم واسه دو روز مرخصي تا مثلا يه استراحتي بكنيم. لابد مي گي حق ماموريت و اضافه كاري مي گيري؟ اما خدا وكيلي اين خستگي كار بدجوري آدم رو از شركت دلزده مي كنه.

همدردي ميكنم! خصوصاً مواقعي كه پسر همسايه پاييني دقيقاً ساعت 12:20 شب شروع ميكنه به تمرين گيتار برقي و خانم همسايه بالايي هم همون حدودها يادش ميفته كه براي صبحانه قند بشكنه!
**************************************************************
k1: بابا دمتون گرم شما عجب جای باکلاسی میشینید. این پسره همون همسایه طبقه پایینی معمولاً چه شبهایی گیتار برقی میزنه منهم بیام خون‌تون آخه من عاشق گیتار برقیم!

قدر سر كار رفتن و بايد واقعا دونست اگه مثل من استعفا بدي و يك هفته كاملا علاف باشي مي فهمي سر كار رفتن و و تو تعطيلات بودن چه كيفي داره

بابا بي خيال ! اينها كه ديگه عادي شده ... اگه نباشه تعجب آوره ... در عجبم كه چطور تا حالا بهش پي نبرده بودي !

من یکی که در دوران تعطیلات و بیکاری , بیشتر از روز های کاری خسته میشم. واسه همین بهت تبریک میگم که دیگه از شر حوصله سر رفتن و بیکاری خلاص شدی.در ضمن اگه عینک خوشبینیت رو به چشمهات بزنی میبینی که همین همسایه های بیفرهنگ چقدر در انگیزه دهی و در نهایت پیشرفت شغلی تو موثرند!!!

قبل از هر چيز اون لينک شرق مصاحبه با پرستويی و حاتمی کيا جالب بود . دست شما درد نکنه . راستی دستت بهتره ؟ پست امروزت مخصوصا اون بخش مربوط به توصيفات حال و هوای بعد از نه صبح ساختمان محل زندگيت از اونايی بود که بعد از سپری شدن يه غروب جمعه تابستونی که بنظر من بيشتر حال و هوای پائيزی داشت خيلی چسبيد ( مطلب امروزت رو ميگم نه غروب غم انگيز جمعه رو ) . بعد از خوندنش واسه بار سوم هنوز دارم ميخندم . بيست روز متوالی خوردن ژامبون گوشت رو که جدی نگفتی ؟!!! غلط نکنم يه پورسانت اساسی از اين ساندويچی مربوطه بايد گرفته باشی !
*************************************************************
k1: ممنون از لطف‌تون. والله اوضاع دستم خيلی تعريف نداره. بهتر شده ولی نه اونجوری كه بايد و شايد. خوشحالم كه اين مطلب توی يه غروب جمعه تابستونی بهتون چسبيد! احتمالاً يكی دو بار ديگه بخونيد بجای خنده گريه می‌كنيد. اون بيست روز خوردن ژامبون گوشت رو هم جدی جدی گفتم.

آخ گفتی کیوان! دلم خونه. همه می‌گن شما دیگه چرا؟ محلتون که فلان جای ساکت و آرومه؟ اما خبر ندارند توی این ساختمون‌های لعنتی چی می گذره. بابا صدر حمت به گاوداری. حداقل خیالت راحته که اونا گاو هستند و انتظاری نمی‌شه ازشون داشت. بابا این‌ها انسانند مثلن، تازه با کلی ادعای با کلاسی و ماشین‌های اخرین سیستم و خونه زندگی آن‌چنانی. والا بریم میدون شوش زندگی کنیم شرف داره به زندگی با این آدم‌های نو کیسه که هنوز برای ابتدایی‌ترین حقوق اجتماعی انسان‌هایی که تو همسایه‌گی‌شون زندگی می‌کنند ارزش قائل نیستند. آخ گفتی. دلم خونه!
**************************************************************
k1: من ميگم بياييد يه تومار و امضاء جمع كنيم عليه اين بی‌فرهنگی آپارتمان‌نشينی و يا يدونه از اين پتيشن متيشن‌ها بزنيم شايد افاقه كرد!

پنداري كار، كار انگليساست كه ميخواستن تو، سنگر تشك و رختخوابو قبل از پايان تعطيلاتت ترك كني ولي خوشبختانه نتونستن كه به هدفشون برسن، آسوده خوابيدي و پوزشونو له كردي.
*************************************************************
k1: بهرحال اينهم نظری واسه خودش!

بابت لينكها ممنون (پرويز پرستويی - حسين پناهي)
*************************************************************
k1: فقط بابت لينكها؟!

سلام خدمت کلیه دوستان .
کیوان عزیز غم سنگینی در دلم جا گرفته که گاهی احساس خفگی می کنم, خصوصاً مجبور باشی بدلیل پاره ای ملاحظات و اینکه چون مرد هستی و باید تکیه گاه همسر و بقیه باشی حتی حق گریه کردن هم نداشته باشی !
کیوان تو خودت میدونی ما چقدر خوش و سرمست بودیم , کاری به کسی نداشتیم و زندگی خودمونو میکردیم, ولی الان با یک دنیا درد و به خاطر خودخواهی چند نفر ....

از اینکه به یاد ما بودید خیلی ممنونیم و اینو بدون که همون تلفنهای هر شبت دلگرمی بود برای تحمل غم. همیشه فتانه کنار من نشسته بود و بعد از اتمام تماسها پیامهای محبت آمیز شما رو هرچند کوتاه با چشمانی خیس و گلویی بغض کرده براش میگفتم: که عزیزم ما باید زندگی کنیم چون هنوز هستند کسانی که برای ما اهمیت دارند و ما اونها رو دوست داریم و مطمئنم که اونها هم ما رو دوست دارند .
پس کیوان جون همچنان زنگ بزن, بما سر بزن و بنویس که به همه اونها نیاز داریم .
در پایان از تمام عزیزانی که توسط تماس تلفنی, پیامهای کوتاه و یا کامنتهایی که در پست قبلی گذاشته بودند و به نحوی ابراز همدردی کردند تشکر و قدردانی می کنیم و امیدواریم همیشه سلامت و بهروز باشند .
مهرداد و فتانه

بازم خیلی خوبه که تعطیلات تابستونی داری ! ما که از کمبود مرخصی می نالیم ...
در مورد اشتیاق برای رفتن به سر کار هم به قول یکی از دوستان که می گفت بابا ما همین هم که می آیم سرکار کلیه ! مملکت که نفت داره دیگه کار کیلو چنده ؟ سر چاه نفت که تلمبه ست اونم روز تعطیل و غیر تعطیل نمی شناسه که ...

دیشب که این کامنت رو برات گذاشتم دقیقن داشتم فکر می‌کردم یعنی می‌شه علیه این بی‌فرهنگی آپارتمان نشینی (به قول تو) امضاء جمع کنیم و پتیشن راه بندازیم.
:))
************************************************************
K1: حالا نه اينكه در رابطه با اون قبلی‌ها كه امضاء جمع شد چيزی تغيير كرد!

ببینم خودت میری جای دیگه اونوقت مارو میفرستی رضا ویژه؟! چرا سراغ اون نرفتی!؟;)
***************************************************************
k1: سينا جان با كمال تأسف و تاثر، نزديك به يكساله كه رضا ويژه مغازه رو بسته و ما رو هم دربه‌در كرده. وگرنه مال آقا رضا حرف نداشت هر كی خورده تعريف كرده!

سلام
جدا" خوندن اين نوشته هاي طنز گونه ات خيلي لذت بخشه...

خيلي زيبا مينويسي