گفتوگو با داریوش فرهنگ کارگردان نمایش گالیله
كی اين تئاتر رو ديده؟!
استقبال کم نظیر از تئاتر گالیله
با هنرمندی امین تارخ، داریوش فرهنگ، رحیم نوروزی
كنسرت علی لهراسبی در روزهای آخر بهمن
چند تا از آهنگهاش رو دوست دارم
بهترينهای ادبی در 30 سال اخير (روزنامه بهار)
بهترين كه نداريم ولی خب ميتونه مرجع خوبی باشه
مروری بر رمان «بیچيزها» | عشق بعد از برجهای فروريخته
اصولاً مريم خانم مهتدی كتابهای خوبی معرفی میكنه
چـالـوس، يکی از چهار جادهی زيبای جهان
چالوس خوشگله ولی بخدا، نه ديگه در اين حـد!
فكر كنم يادآوری اينكه اين چند وقت چه جوری گذشت و چيكارها كردم و داستان چی بود و چی شد، حالا ديگه خيلی ضرورت نداشته باشه هر چند خودتون تا حدودی در جريان ماجرا هستيد. بنا به دلايلی كه شايد فقط واسه خودم مهم بود ديگه نمیخواستم بنويسم و تصميمم هم در رابطه با ننوشتن جدی جدی بود ولی خب، وجود يه سری آدمها برام اينقدر ارزش دارند كه بنا به توصيه اونها نوشتن رو دوباره شروع كنم.
بار اولی كه اومدم و گفتم سلام و هيچ كسی هم اون روز جواب سلامم رو نداد چون تنها خواننده وبلاگ خودم بودم، صرفاً بواسطه خودم و دل خودم بود. سه چهار هفته پيش كه تصميم گرفتم واسه هميشه دستك دنبكم رو جمع كنم و ديگه ننويسم هم بخاطر خودم و دل خودم بود. ميدونم، همه شماهايی هم كه لطف داشتيد و داريد و با كامنتها و ايميلهای دوستانهتون خواستيد دوباره اينجا رو گردگيری كنم و چراغش رو روشن كنم، بخاطر خودتون و دل خودتون بوده. الان هم كه باز اينجا پينگ شده، صرفاً بخاطر دل خودمه پس احتمالاً اين وسط كسی به كسی بدهكار نيست. ظاهراً هر كسی واسه دل خودش داره سازش رو كوك ميكنه و اين خيلی خوبه كه حداقل يه همچين محيطی هست كه ميتونيم بخاطر دل خودمون بنويسيم و بخاطر دل خودمون بخونيم. پس ترو خدا يه كمی جمع و جورتر و مهربونتر بشينيم و عرصه رو خيلی بهم تنگ نكنيم تا حداقل اين گـُله جا رو واسه دل خودمون داشته باشيم.
سلام سلام سلام .........................
سلام ، امروز وقتی چک کردم دیدم نوشتی کلی خوشحال شدم ، آخه اگه از این جا هم می رفتی ، دیگه همه جوری رفته بودی ... باز اینجا 1 ذره دلگرمی است
تو محشري از همه سري
تو يك افسونگري با حور و پري....
ولی خودمونیم تهدید برج آزادی یه کمی اثر نداشت؟! ؛)
شوخی می کنم. کلی خوشحالم که دوباره می نویسی. یه مدتی که وبلاگ خونی رو گذاشته بودم کنار اصلا حواسم نبود، اما بعد که شروع کردم به خوندن دیدم چقدر جات خالیه. خوش اومدی دوباره!
سلامممممممم. خوشحالم كه اومدي و نوشتي. آره بنويس حتي اگه ديگه خواننده اي نداشته باشي. مهم اينه كه اين روزنوشت ها و رج كردن دغدغه هاي ذهني بعدها حتي مي تونه توسط خودمون ارزيابي يا نقد بشه. من كه هميشه در مورد نوشته هام اين حس رو دارم تو رو نمي دونم. موفق باشي
بازگشت غيورمردانه شما را به عرصه بلاگينگ به جميع وبلاگنويسان مسلمان خصوصا شيعيان داغدار تبريك و تهنيت عرض نموده و براي جميع عدوان شما طلب بهبود كون سوختگي از درگاه خداوند منان را آرزومندم
خوبه كه باز دلت ميگه بنويسي!
حالا براي دل ما هم كه شده نميشه يه كاري كني اين كامنت دوني ات اسم و آدرس آدم رو هر بار نپرسه؟ ( نميخواهد بگي برو بچه رويت رو كم كن ! خودم ميدونم كه برا دل خودم با همين شرايط هم كامنت ميذارم ! )
خوشحالم كه خوبي و دوباره داري مينويس با نظر سارا موافقم آدما هر كاري كه ميكنن اول از همه براي خودشون انجام ميدن و اين بد نيست و خيلي هم خوبه اگه آدم براي خودش ارزش قائل باشه و به خودش و خواسته هاش احترام بذاره ميتونه براي ديگران هم ارزش قائل بشه . . .
سلام.خوب خيلي خوش حال شدم وقتي كه ديدم وبلاگت ينگ شده و كلي هم ذوق كردم!!! اميدوارم مشكلت حل شده باشه.
سلام.از روزبه شنيدم كه دوباره مينويسيد.خيلي خوشحال شدم چون هر روز به وبلاگتون سر ميزدم.
راستي اوضاع دستتون چطوره؟
كيوان جان حيف كه ننويسي.
كيوان جان سلام: خوشحالم كه مي بينم دوباره مي نويسي انشالله دستت هم خوب شده باشه و...... راستش نمي خوام حرفام, تكرار نظرات دوستان بشه,فقط اينو بگم كه لطفا از وضعيت دستت و همچنين فوتبال جام جهاني برامون بنويس.موفق باشي
سلام.من همش نگران دستتون بودم.فكر ميكردم طوري شده كه نمينويسين.
چي شد؟بهتر شدين؟
بازگشت پر افتخار شما به محيط مجازي ( كفرآلود سابق) راتبريك ميگويم
چشم همه منتظران روشن! کاش همه روزها اینطوری خوب شروع بشه
این حرفایی که نوشتی خیلی آشنا میزنه کیوان... خیلی.... راستی علیک سلام... یه روز این غیبتتو هم تلافی میکنم سرت. ببین کی گفتم بهت
آقا چشم ما روشن.
جاي خالي از پشت يك سوم به شدت احساس ميشد كه ديگه برطرف ميشه ايشالا :)
اقا شما بنويس واسه دل خودتم بنويس
ما هم ميايم مي خونيم واسه دل خودمون
مهم اينه كه تو مي نويسي ما مي خونيم
به به خوش اومدين مردم بس كه اين صفحه را چك كردم و اين جمله را خوندم " والله من اگر مي دونستم كه اين همه .....
در هر صورت خوشحالم كه دوباره مينويسيد
واقعا نميتونم بگم چه حسي داشتم وقتي ديدم پينگ كردي!!! واقعا مرسي...
بهبه! آقا K1! از اینورا؟ راه گم کردین؟! میفرمودین گاوی، گوسفندی، شتری، چیزی... بقیهاش رو هم که لابد خودتون میدونید.
:))
ول كام بك! :)
سلام.
اينكه بگم تو اين مدت از وبگردي ها و اينترنت بازي ها و پول تلفن و اينترنت من به شدت كم شده بود دليل بر اين نميشه كه فقط به خاطر پشت يك سوم ميومدم ...
ولي يكي از دلايل خيلي مهمش همين لينك بازي ها و خوندن چيزاييه كه دلت ميخواد بشنوي...
چه خوب شد برگشتي...شاد زي...
دوست دارم مي نو يسي....
آخ جون كه برگشتي.كيوان جان براي خودت و براي ما بنويس. جات خيلي خالي بود.باورم نمي شد دوباره بياي.همينطوري زدم www...........!
راستي دستت خوبه؟
سلام
خيلي خوشحال شدم كه نوشتي.
خوشحالم كه دوباره مينويسي.
سلام فكر كنم تو اين مدت كه خواننده وبلاگت هستم اولين باريست كه كامنت ميگذارم.(اين رو حساب بي معرفتي نذاريها)ولي امروز خيلي خوشحالم كه دوباره نوشتي .موفق و شاد باشي.
خوش اومدی به خونه خودت.دستت چطوره؟
بـــــه بـــــه رسیدن به خیر...خیلی خوشحال شدم اومدی... جات حسابی خالی بود. میگما یه خبری از دستت هم بده ببینیم اون چطوره؟
نوشتن از خودمون براي دل خودمون... اين همه ي حرفه و اينكه اين نوشتنه هيچ وقت تموم نمي شه هميشه هست تا زماني كه ما هستيم.
سلام...خوشحالم كه برگشتين....موفق باشين....اما يه چيزي اوضاع دستتون در چه حاله؟
« همه شماهايی هم كه لطف داشتيد و داريد و با كامنتها و ايميلهای دوستانهتون خواستيد دوباره اينجا رو گردگيری كنم و چراغش رو روشن كنم، بخاطر خودتون و دل خودتون بوده. الان هم كه باز اينجا پينگ شده، صرفاً بخاطر دل خودمه پس احتمالاً اين وسط كسی به كسی بدهكار نيست ... » ..... شما به خاطر دل خودتون ما هم براي دل خودمون ... ولي همينطوري همينطوري هم نميشه كيوان خان ! بالاخره دل به دل راه داره ... اگر اينطور باشه ( كه من ميگم هست ) شما راست مي گيد . اين وسط بدهكاري و طلبكاري نيست چون توي يه « رفاقت واقعي » كسي به كسي بدهكار نيست عزيز . خوشحالم برگشتيد . دستتون چطوره راستي ؟
دستت خوب شد؟
از اولش هم معلوم بود.
از قديم گفتن «شما كه بال نداري، گه مي خوري ...ده بازي درمياري!»
اگه قصه شو نمي دوني تا بگم.
hahahaha bargashti to ke. khob kardi:)
هر روز... بلا استثنا وبلاگتو چک میکردم کیوان که بالاخره امروز دیدم نوشتی! کلی ذوق کردم پسر!
بدون که نوشتنت برای بعضی ها مثله نونه شب میمونه! در واقع نوشته هاتو خیلی دوست دارم چون دارم خودم و اجتماعم رو توشون نگاه میکنم و سعی میکنم یه جوری خودمو بهتر کنم.
ارادتمند...
مهم نيست كه به خاطر چي يا كي مي نويسي مهم اينه كه دوباره مي نويسي.ممنون...
كيوان عزيز سلام.
ديدن بازگشت دوباره شما به اين گوشه دنج مجازي باعث شادكامي بنده شد.
ميهمان من باشيد در وب نوشت دكتر شيري (و البته كلاس توانگري).
در ضمن تمام دكتر ها هم مثل توصيفات شما نيستند،و البته همه شان فرشته هم نيستند.
با آرزوي سلامت و سعادت.
نوشتن تصميم عاقلانه اي است.
Ya Alla azize dele baradar K1 Khan,
Midonini dadashi, ba kesi kari nadashte bash kare khodeto bekon, az man mishnavi in Comment ro bebenad va har chi ke delet mikhad benevis, kesaie ke khosheshon miyad miyan mikhonan aghe bekhan bahat ham tamas begiran yejorhaie migiran, kesani ham ke khosheshon nemiyad behtare ke inja ha peydashon nashe, kesi ke donbale ona davatname nafresade ke bian inja cherto pert benevisan va hale kateb ro begiran. cheer up man :) Ya Hagg!
Ali
ها ها ها ها
يكي ميگفت: حتي مادرها هم بخاطر دل خودشون به بچههاشون محبت ميكنند...
خوبه كه اومدي...
سلام كيوان جان ، خوش اومدي ، خيلي خوشحالم كه دوباره مي نويسي .
"يه كمی جمع و جورتر و مهربونتر بشينيم و عرصه رو خيلی بهم تنگ نكنيم" يه نمه هم احتياج به چاشني جنبه هم هست!
به به بالاخره دست از ناز کردن برداشتی و بعله رو گفتی :)))) به خونه خودتون خوش اومديد مهندس!!!
فكر آن باش كه از باطن خود برخيزي
راه نارفته زياد است كه مي بايد رفت
چه لزومي دارد
فكر پايان باشي ...
ميوه ممنوعه ،
خوردن و پس زدنش يكسان است
همه اينها بازيست ...
دلمان مي خواهد
پشت هر كمبودي
يك مقصر باشد
و ندانسته و ناخواسته
در بند خرافات گرفتار شديم.
كرم احساس گناه ،
لانه در خلوت دل مي سازد
مغز، آرام آرام
از تپش مي افتد
و به تدريج ...
از درون مي پوسيم ..
خوشحالم که واسه دل خودت دوباره شروع کردی به نوشتن و خوشحالم که دوباره می تونم اون نوشته های آشنا رو یه بار دیگه توی این دنیای مجازی بخونم.
ایام به کام
از دل شما خيلي ممنون كه با دل ماها راه اومد!
مي بينم كه طاقتت تموم شد و واسه دل خودت هم كه شده باز شروع كردي! اوصولاً فكر نمي كردم آدمي مثل تو كه كلي حرف داره و هفته اي هشت بار آپ مي كنه خيلي دوري از اينجا رو تحمل كنه! خوبه كه زود برگشتي.
يكي از غصه هاي اين روزام رو برطرف كردي! پس ندونسته غير از اينكه براي دل خودت مي نويسي مي توني مشكلي رو هم از كسي حل كني... منم همچين فكر نمي كنم كه فقط براي دل خودم اينجا رو بخونم چون وبلاگ تو يه وبلاگ عادي نيست و يه جورايي يه رسانه ست... بعضي وقتا هست كه آدما از خوندن اينجا يه هدفي هم دارن... به هر حال خيلي خوشحالم كه برگشتي و موفق باشي...
السلام عليك يا شيخ!
شباهتت را با علي دايي داني چيست شيخ؟
ايشان را ملت خلع يد كرده اند و شما رو خويشتن.
بابا تكليف ما رو روشن كن
رفتني هستي يا موندني
سالي چند بار خداحافظي ميكني؟
يه بار ميگي دروغ 13 است.
يه بار ميري تو مود احساسات.
خدا بقيه شو به خير كنه.
فقط كاري نكن كه....
از ما گفتن
kheili khoshhaalam ke baaz minevisid.... heif bood ke naboodid.omidvaram az in be ba'ad chizi ham nashe ke baaz tasmim begirid naneveisid :I
سلام !
تجربيات وبلاگي من :
1- هر آنچه که دوست دارم بنويسم چون آنکه دوست است دوست می ماند و آنکه دشمن است نيز دشمن و نوشته های من در تغيير سرشت انسانها دخيل نيست !
۲- دموکراسی را دوست دارم اما از بعضی از سخنان گهربار واکياولی هم در حال حاضر لذت می برم . نمی دانم شايد اين تناقض وابسته به ژنتيک ايرانی تباريم باشد !
۳- باج نده به هيچ قيمت !
۴- بهترين راه مقابله با اشرار روانی جنگ طلب بی اعتناييست !
۵- وقتی می دانی کيستی آسوده باش ! حتی اگر دنيايی تو را باور نداشته باشند .
ترك عادت موجب مرض است....به ما هم سر بزن رفيق
3 شد :
واكياولي = ماكياولي
اي داد !
خوشحالم که بخاطر دل خودت می نویسی و با نوشتنت ساز دل ما را هم کوک می کنی.
خوش امدي با مرام
نبودي تا يك گل از پشت يك سوم در جام جهاني هم بزني
سلام.خيلي سخت بود وقتي ميومدم اينجا و باز هم همون تيتر " يا علي مدد " رو مي ديدم. اما امروز............. .خيلي خوبه كه دوباره برگشتيد. يادتون باشه كه شما براي دل خودتون مينويسين اما هستن كسايي كه گوشه اي از تنهايي شون رو با دلنوشته هاي شما پر مي كنن.ممنون.
كيوان...خوشحاليم كه برگشتي.....مرسي....
سلام.موش بخوره تو رو با اون دلت که اینقدر بزرگه که باز میای و مینویسی و حرفای نامروبط رو میبخشی.خداییش دلم خیلی تنگ شده بود ولی فکر میکردم از سیستم منه که اینجا باز نمیشه.این نوشتن و خوندن مثل یه احوال پرسی میمونه.وقتی خبری نیست آدم نگران میشه.
دستت در چه حاله؟!
خوش باشی.
نازنيئن اومدئ جانم به قر بانت ولي حالا چرا
خداييش خيلي نامرديه...وقتي شروع ميكردي جز تو منم ميخوندم وبلاگتو ! يادت نيست ؟!؟؟!:))))))))))
خوب شد اومدم کافی نت. یه کمی سخت بود به یاد آوردن آدرس اینجا اما خوب خوشحالم که دوباره اومدی. حیفمون میومد محروم بشیم. راستی دستت خوب شده؟ خبری بده لطفا.
سلام...
راستی یادم رفت بگم یه پست در ارتباط با پست جنجال برانگیز شما گذاشتم. دوست داشتی بببین.
سلام...
آوازی عاشقانه خواهم خواند
تنها برای تو خواهم خواند
گرچه هزاران فرسنگ دوری
امااین احساس نیرومند است
نزد من بیا
مرا چشم انتظار مگذار
شبی دیگر بی تو اینجا باشم دیوانه خواهم شد
دیگری نیست
هیچ کس دیگری نیست
هیچ عشق دیگری نمی تواند جای تو را بگیرد
یا با زیبایی تو برابری کند
همچنان خواهم خواند تا روزی که ترا با آواز عاشقانه ام
افسون کنم
این لحظه کجایی عشق من ؟
توي اين زندگي هر کسي هر قدمي و يا هر کاري که ميکنه اول از همه براي خودش و دل خودش انجام ميده..