هی فلانی !
زندگی شاید همین باشد

همه خسته ایم. همه دلخوریم. همه ناامیدیم. چی شده؟ چرا ناراحتی؟ تو که همیشه با نوشته هات حتی اگه شده برای لحظاتی کوتاه، گل لبخندو به ما هدیه می کردی، چی شده که حالا اینقدر دلخوری؟ من از تو خواهش می کنم به خاطر صدها خواننده ای که داری قید همه چیزو نزنی و مثل سابق باشی.

k-1, mikhay khodeto bokoshi? mikhay-ee khodto sarbe nist koni?

Took you a while to reach this conclusion...man you`re slow!!!

كيوان جان وقتي كه دلتنگي مياد همه چيزايي كه تو هميشه باهاشون زندگي كردي و يه جورايي باهاشون كنار اومدي برات زشت و كريه ميشن و غمگينت ميكنن
دلتنگي هم مثل حال خوش موقته يه وقت هست و يه وقت نيست.من 11 ساله كه امريكا زندگي ميكنم .كاليفرنيا.باور كن اينجا هم يه وقتايي اينقدر دلم ميگيره كه حوصله هيچ كدوم از قشنگياي اينجا رو كه واقعا هم قشنگه ندارم و دلم ميخواد كه زير همون اسمون جهان سوم باشم و در عوض بتونم گاهي به تاتر شهر برم و تو خيابون وليعصر اب طالبي بخورم... زياد خودتو اذيت نكن چون اين حالت گذراست و مطمنم كه خيلي زود حالت جا مياد دوباره.يادت نره كه:بايد پارو نزد
وا داد بايد دل رو به دريا داد. لبخندت پايدار و قلمت جاودان.
دوستدار قلمت كتايون.

كيوان جان دوباره شاهد يكي از اون نوشته هاي خيلي قشنگ و با احساست بوديم. يه وقتهايي يه چيزهايي مي نويسي كه آدم حس ميكنه دقيقا داري چيزهايي رو ميگي كه آدم مدتها بود ميخواست بگه ولي نميتونست. بعضي وقتها بهت حسوديم ميشه و ميگم كاشكي منهم ميتونستم به اين خوبي مسايلي رو كه باهاش رودررو هستم رو بيان كنم.
بهرحال من كه خيلي وقته وبلاگت رو ميخونم و خيلي هم اين نوشته ها رو دوست دارم. منهم مثل كتايون دوستدار قلم و نوشته هات هستم. پس پايدار باشي و جاودان.

ها! حالا اي لاگ آف كه گفتي يعني چه؟!!
همه اينايي كه گفتي مال همون شفافيته بيش از حده! وقتي درجه شفافيت مي ره بالا با خودش درجه حساسيت رو هم مي بره بالا! همين! يه مدت كه بگذره دوباره اينقدر كدر مي شي كه نسبت به اين جور چيزا حساسيت نداشته باشي ميزني به دنده بي خيالي و بي تفاوتي. حالا كدوم بهتره الكي خوشي يا دشارژ شدن از تمام خوشي هاي الكي؟!!

دیشب که تایتلت استندبای بود چی شد لاگ آف کردی!؟!؟ بعدشم مشکل به دنیا اومدن ما نیست مشکل به دنیا اومدن بعضیاست که تو ایران به دنیا اومدن و اسهال دارن و هی دارن گند میزنن! این رنگ قهوه ای که روئ نقشه می بینی مال کوهها نیست مال خرابکاری ایناست! ای خدا الهی اون دنیا یه حالی بهمون بده حداقل

بابا تو رو خدا ول كنين اين "كوروش " و "داريوش" و تمدن قديمو . من كه كم كم دارم به اين نتيجه ميرسم ما ايرانيها از اولش هيچي نبوديم . اگه متمدن و قوي بوديم كه نميداشتيم اينهمه اقوام ديگه بيان مارو لت و پار كنن . باور كن همش دروغه ! مغول اومد سوارمون شد. عرب اومد سوارمون شد. يوناني اومد سوارمون شد. داريوش و كوروش افسانه است مثل شاهنامه فردوسي . كسي چه ميدونه واقعا بوده يا نه ؟

به هر حال بهترين كار اينه كه به لحظه حال زندگيت فكر كني و ازش لذت ببري. موفق باشي

چي بگم كيوان جان... اين لاگ آف شدناي گاه و بيگاه سراغ اكثر ما مياد....وقت و بيوقت.... فعلا كه زندگي همينه ... دم رو غنيمت بدون...

سكوتم از رضايت نيست! ولي شكايتم هم نميدونم به كجا بايد ببرم؟ ايني كه فكر كنيم جايي هم براي شكايت كردن هست، اونم حماقته.
بگذريم...

سلام
منم شبيه اين فكرا زياد مياد تو سرم
مقايسه خودمو يه دختر ديگه هم سن و سال خودم تو رم ميلان در هر حال ايتاليا
بعد در اخر به اين تيجه مي رسم باز خدا رحمي كردو تو افغانستان يا عراق دنبا نيمودم

خب! در نتیجه اینکه قراره چی کار کنی آیا؟؟

حالا اي كه گفتي يعني چه؟!

والا گل خرزهره كه نه، ولي يه چيزايي بود كه من يكي به خاطرش برگشتم، با ميل و رغبت زيادي هم برگشتم، يادت باشه تو اون جلسه تاريخي برات تعريف كنم :)

سلام.
اگه روزي با خودت قرار گذاشتي كه همه’ اين خنزر پنزر ها رو رها كني و دل بكني از اين حس و حالِ مزخرفِ الاغي ، كه هر چند وقت يه بار مياد سراغت...بپا بهت انگ صهيونيست و وطن فروشي بهت نزنن...
هر چند ديگه الان فرقي بين وطن پرست و كافر و آمريكاي جهان خوار هم قائل نميشن...
حيف كه اينجا بيشتر از 3 - 4 خط جا نداره...
حيف...

اگه بگم به هدفت از زندگي نگاه كن، اگه فقط همينه، پس زندگي فقط همينه،... مادربزرگ شدم؟؟!!

ا چرا stand by شد log off؟

مساله اينه كه دلت رو به بو كردن خرزهره خوش نكني چه كار ميخواي بكني؟ ... همينه كه هست ... در ضمن شما با اجازه كي اسم وبلاگ منو پونصد بار تو پستت نوشتي و به من لينك هم ندادي؟ :دي

ميتونم بگم آسمون اينور دنيا شايد آبي تر باشه ولي كلي دلتنگي مياره به اين آسمون نگاه كردن. جوري كه گاهي آدم دلش همون بوق و دوغ و آروغ بعد از دوغ آبعلي رو ميخواد. ولي راستش رو بخواي زندگي همه جاي دنيا همينه...با مشكلات و خوشيهاي خودش...ما آدمها از زندگي توقع زيادي داريم. فكر ميكنيم هر روز بايد اينجوري نباشه و يه جور ديگه باشه. به داشته ها قانع بودن راه خوبيه براي لذت بردن از زندگي...اول و آخرش اينه كه آره زندگي همون نون و پنير و سبزي خوردنه. حالا گاهي مثل ما اينجا سبزي خوردن گيرت نمياد و ميشه حصرت برات حتي با وجود آسموني كه خيلي آبيه و از دود و بوق هم خبري نيست. شاد باشي.

بابا نكنه اقا كيوان هم پر. ها؟ ميخواهي مملكت گل و بلبل رو بذاري بري بلاد كفر؟

به نظر من هم از تمام سهم زندگي تنها براي ما در دسترس بين دو پاي آن است آن هم سمت چپي

بابا تو خوشي زده زير دلت.اگه وضعيت منو داشتي چي مي گفتي؟ فكر ميكني تو يه شهر مزخرف كويري و به اصطلاح تاريخي مثه "كاشو "به چيش بايد دلمو خوش كنم.به آب و هواي خوبش؟به جاهاي تفريحيي كه نداره؟به مردمش؟به باغ فينش؟يا به پسراي زاغارتش؟

آری زیستن سخت ساده است ...

مهندس جان! اون وقت اين سالاد موزامبيك كه گفتي يعنيييي چه؟!!!!

منم ميخواستم هيمنو بگم: هی فلانی !
زندگی شاید همین باشد ! بعد شايدشو خط ميزنم به جاش مينويسم حتما".
---
لينكت كردم.

من هم مدتهاست به اين نتيجه رسيدم اين فرهنگ و تمدني كه اينقدر همه ازش حرف مي زنند و به اون مينازند اصولا وجود خارجي نداشته.مملكتي كه 2500 ساله هيچي جلو نرفته و مردمش مجبورند باز هم به 2500 سال پيش خودشون بنازند و همش تقصير رو گردن اين و اون بندازند اصولا مملكت با فرهنگي نيست.از سعدي و حافظ و فردوسي هم حرف نزنيم بهتره.اينكه اونا آدماي بزرگي بودند چه چيزي از بزرگي ما رو ثابت مي كنه؟(به اين مي گن استمنا با استفاده از آلت تناسلي ديگران !!با پوزش!)نهايتا مي تونيم خوشحال باشيم كه از جمع ما آدمهاي نالايق تعدادي ادم حسابي بيرون اومدند.