« نوستاليژی من! | Main | گيلانه، ديشب باباتو ديدم آيدا! »

...

پنج شنبه، ساعت 6بعدازظهر
SMS رسیده از طرف یک دوست:

آنچه را که دوست داری بدست بیاور وگرنه مجبوری آنچه را که بدست میآوری دوست داشته باشی.

پنج شنبه، ساعت 1 بامداد
شکیلا داره میخونه:

فرشته نجات من دیر به ما رسیده‌ای ... کهنه شده است زخم ما کوشش بی‌سبب نکن.

Comments (15)

اس ام اس درستی بود !
**************************************************************
K1: قبول نیست تو دیدی!

ربطش و نفهميدم.......
*************************************************************
K1: ?!

ناگهان چقدر زود دير مي شود...
***********************************************************
عاشقانه ها، بوی تمشک وحشی ... ابراهیم نبوی!

baharak:

چه اس.ام.اس هاي جالبي دريافت ميكني!!خوش به حالت..
**********************************************************
K1: البته همه اس.ام.اس ها اینجوری فلسفی هم نیست!

اقا تو چرا جواب ايميل منو نميدی
*******************************************************
K1: والله تا اونجا که یادمه ایمیلی از شما به دستم نرسیده چون اگه برسه و در رابطه با تبادل لینک و این مسایل نباشه حتماً جواب میدم.

والا یادم میاد واسه یه همچین پستی حالا نه دقیقاً همین من چند روز پیشا کامنت داده بودم!! چی کارش کردی؟ خوردیش؟

اس ام اس دیر رسیدخ یا فرشته نجات؟

دل خوشی داری ها!!! ساعت یک بامداد وقت شکیلا گوش دادنه؟!!! بگیر بخواب تا رویای آنچه دوست می داری ببینی به صرفه تره! باور کن!

با شکیلا بیشتر موافقم.ساعت 1 بامداد اهل بیت خواب نیستن که تو موسیقی می ذاری.شایدم با هد فون گوش دادی!!!

خدايي اش ها....فكر كن اكه مجبور شي به چيزايي كه دوشت نداري.....نمي دونم چرا ياد دختر هاي ترشيده افتادم....

فقط اي كاش بدست آوردن به همين راحتي بود ...

من:

پس مجبوريم خودمونو دوس داشته بالشيم نه؟

ata:

جمله ي اولي مال جرج برنارد شاوه!

حسام:

عجب رفیق با کلاسی!!! قدر این رفقا رو بدون

romina:

چه زيبا گفته بود ولي كاش ميشد به دست آورد

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)


Please enter the security code you see here

Powered by
Movable Type 3.2