« ایرانی، ایرانی بمان! | Main | ارتباط مشروع با خواننده‌ها! »

روز کـارگـر مبارکباد!

امروز اول ماه مه و يازده ارديبهشت، روز جهانی كار و كارگر بود. هر چند بقول هشت پا، تبریک در چنین روزی به کارگر یه جورایی مثل دادن فحش خواهر مادره میمونه ولی خُب همین فحش رو هم که بهش ندیم چه کنیم؟! کارگر كه باشی مثل من، مجبوری 364 روز سال با انواع قوانين تخمی تخیلی ضدكارگری و شرايط متغير و نابسامان و مغرضانه محل كارت كه يه جورايی همه‌شون در حكم چوب و چماقه ميمونه كه هر روز ميخوره فرق سَرت، سر كنی ولی خُب خوبيش اينه كه روز كارگر يه سكه تمام بهار آزادی بهت ميدن و بعدش مهم‌تر از همه اينكه، توی يه همچين روزی كه همه جا بازه و ملت مجبورند صبح بلند شن برن سر كار، تو تعطيلی و ميتونی تا لنگ ظهر بخوابی و 21 انگشت دست و پات رو دراز كنی و به ريش همه اونهايی كه مجبورند صبح كله سحر از خواب بيدار شن، بخندی و اونوقت بعد از خوردن صبحونه دوباره مثل هر روز ماتم بگيری و هی فكر كنی با اون يه دونه سكه كدوم يك از مشكلاتت رو حل كنی!

اين دندون من پنداری نذر كرده هر دو سه سال يكبار چهارصد پونصد هزار تومن ما رو به باد فنا بده. هی اضافه‌كار واميستيم تا دوزار گيرمون بياد و تابستون قلک‌مون رو بشکونیم و بريم آنتاليا، ببينيم ماه‌پريان اونور دنیا چه شکلیند و چه می‌كنند ولی يهويی يه هزينه الكی كه اصلاً روش حساب نكردی مثل تيرغيب مياد و ميخوره وسط تموم درآمدهای مشروعت و توی یه چشم بهم‌زدن، مسافرت و دیدن پری‌رویان ميشه پشم! فعلاً كه اين دندونه شده قوز بالا قوز. هر چقدر كه بهش رسيدگی می‌كنم ولی فایده‌ای نداره و افاقه‌ نمی‌كنه. مسواك ميزنم، نخ‌دندون ميزنم، آب نمك قرقره می‌كنم، فقط مونده روی این بُرس‌توالت خمير دندون بمالم و با فرچه دندون‌هام رو تميز كنم ولی هر چند وقت يكبار يهويی نصفه دندونه مياد توی دهنم. پريروزها باز حس كردم يكی از دندون‌هام يه كمی غيرعاديه و يه جورايی می‌شَنگه اين بود كه رفتم پيش دكترم. سلام و عليك و خوابيدن روی تخت همانا و يهويی كل دندون مثل آوار خراب شدن توی دهنم همان. پنداری كرم محترم، تموم محتويات دندونم رو ميل نموده و فقط يه ذره از سطح دندون رو برای يادگاری و خالی نبودن عريضه باقی گذاشته بودند. حالا شانسی كه ماها آورديم اينه كه كلاً از لحاظ فعاليت‌های زيست محيطی و متابوليسمی! كرم‌های دندون، فقط آهك و كلسيم دوست دارند و گوشت‌خوار نيستند وگرنه با اين اشتها و علاقه‌ای كه دارند و همه چيز رو از بيخ و بُنش می‌خورند اگه علاقه‌ای هم به گوشت داشتند كه ديگه معلوم نبود الان چیزی از مردی و مردونگی واسمون باقی مونده بود!

اون قسمت از اندامهای بدن كه بيرونی هست و دید و لمسش واسه همه راحته و شكل و شمايل و قد و هيكلش بخوبی واضح و مشخصه و حتی نسبت به ساير اندامها يه كمی برجسته‌تر و ملموس‌تره! و 24 ساعته عينهو ساعت كار ميكنه و مثل شاخ شمشاد سرحال و شادابه، وقتی برای معاينه و چك‌آپ پيش دكتر می‌بريش، دكتره الكی هزارويك عيب و ايراد روش ميذاره و برای درمان دردِ نداشته‌اش كلی پول ازت ميگيره، حالا وای بحال دندونی كه توی دهنِ و هيچی‌يش هم معلوم نيست و تازه خودت هم حس ميكنی يه كمی درد داره. تا حالا كه صدوبيست هزار تومن بابت پُر كردن و روكش يه دندونِ چُس‌مثقالی پرداخت كردم و اينجور هم كه دكتر عزيز می‌گفت يكی دو تا ديگه هم در آستانه نابودی هستند و برآورد ايشون اينه كه بجز اين پول، بنده بايد يه چيزی حدود دويست هزار تومن ديگه هم بپردازم! ( پس با اين حساب، سكه روز کارگر كه رفت هيچ، پنداری بايد دو سه تا ديگه هم بدزدم! ) درد دندون يه طرف، وحشت از اون وسايل و بيل و بيلچه و درفش و تيشه و مته دندونپزشكی يه طرف، كلی حروم شدن وقتت توی ترافيك و مطب و تحمل چُس و افاده‌های خانم منشی که همچین برات قیافه میگیره پنداری میخواد عمل قلب باز کنه، يه طرف، ترس از ابتلاء به ويروس ايدز يه طرف ( اینهایی که تا حالا گفتم همه‌شون با هم یه طرف ) و پرداخت قُلمبه پول بی‌زبون به دندونپزشكی هم يه طرف. همچون آتيشی می‌افكند بر خرمن و خشتك آدمی كه به مثابه آتش در نيستان به يكباره می‌سوزاند و میدراند تمامی وجودت را. اگه ميدونستم يه روز قراره توی این مملکت بجای تأمين اجتماعی و درمان رايگان بابت دو تا دندون چهارصد هزار تومن بپردازم حتماً بجای اينكه يه كارگر دون پايه بشم می‌رفتم پزشك ميشدم!

البته باز باید خوشحال باشیم و غرغر زیادی نکنیم. بهرحال شانسی که آورديم اینه که نسبت هزينه درمان با حجم و اندازه اعضاء بدن نسبت مستقيم نداره. وقتی برای يه دندونی كه قد نخودچیه اينقدر پول بايد بديم حالا شما حساب كنيد برای يه چيزهايی كه اندازه‌اش چند برابر دندونه، چه‌ها كه باید نمی‌كرديم؟!

Comments (13)

سلام.این بارم اولم (:...رفتم که بخونم.

روز کارگر مبارک.من فکر می کنم قشر کارگر از مظلوم ترین و ثروتمندترین قشرهای جامعه ی ماست.مظلوم از این لحاظ که حق و حقوقشان همیشه پایمال شده و ثروتمند برای ارزش و بهای شغلشان.
و اما در مورد دندون درد.خوشبختانه من تا حالا این درد رو حس نکردم!عجیبه نه!
ولی باید بهت بگم که اون موقع که از توی قندون قندا رو کش می رفتی و هی آبنبات و پسته و فندق می خوردی ،باید فکر اینجاشم می کردی!
از شوخی گذشته قبول دارم که خرج و مخارج دوا و درمان در ایران سرسام آوره و خیلی وقتها خودم دیدم که مردم به جای تعمیر و پُر کردنِ دندونش،رفتن کشیدنشون و به خیالِ خودشون شَرش رو کَندن!!
اما خب چه باید کرد.جز سوختن و ساختن!!

با پاراگراف آخرت 100% موافقم، الهي شكر.
روز كارگر هم مبارك و خوش به حال شما كه اين روز تعطيل هستين و يه سكه بهتون دادن، ما كه تعطيل نيستيم و سكه كه سهله، علي الحساب هم واسه ادامه حيات تا سر برج ندادن!!!

اي بابا پس تو هم مثل من از قشر زحمت كش كارگر هستي D:
اميدوارم ديگه دندونت هم خراب نشه چون من خودم چند ماه پيش گذرم به دندانپزشكي افتاد و كاملا دركت مي كنم
موفق باشي

میدونم کار لوس و جوادیه که من بیام بعد از اینکه وبلاگ یه بابایی رو خوندم، اونوقف توی کامنت دونیش کامنت بذارم... اما نه در باره مطلبش بلکه راجع به بقیه خواننده های وبلاگ اون بابا؛ ولی این دفه دیگه بذار بگم:

ِDear Nasin تا حالا فکر شنیدی که میگن "این که توی وبلاگ یه بابایی کامنت بذاری که «اول! اول! من اول!» مثل این میمونه که به همون بابا در روز کارگر روز کارگر رو تبریک بگی...که اون هم به روایت کیوان از "هشت پا" (مطابق با روایت "حفص" از "عاصم") یه جورایی مثل دادن یه چیزی به یه سری از اقوام مونث یه نفر هست؟ (حالا کاری نداریم که اون "یه نفر خود اون "بابا" نویسنده وبلاگ هست، یا اون آدمهایی که میان کامنت ها رو بخونند... یا اصلا هر سه!)
************************************************************
k1: آرش جان اگه مسئله رو یه جوری بدون دادن فحش خواهر مادر و بدون خون و خونریزی توضیح میدادی بهتر نبود؟! ببینم میتونی یه کاری کنی همین 4 نفری هم که نظراتشون رو مینویسند بپرونی؟!

کم کم دارم به این نتیجه می رسم که اگه روزم رو بدون اینکه از پشت یک سوم به دنیا کنم شروع کنم روزم روز نمی شه!... باز به شماها یه سکه دادن! اینجایی که من کار می کنم ما کارمندا رو که همه جوره می چزونن هیچ! روز کارمند هم در حالیکه به مناسبت مون از 8 صبح از بلندگو قرآن پخش می کنن یه دونه شیرینی دانمارکی بیات می دن تا یادآوری کنن که حقی بیش از این نداریم.
**********************************************************
k1: خوشحالم که این وبلاگ و نوشته ها تونسته اثرگذار باشه.

fire:

لطفاً دیگه اسم دندون رو نیار که ،همین الان میرم خودم رو از پنجره میندازم بیرون
که هر چی میکشیم از دست همین دندون چس مثقالیه.....


شما كارگرين اونم دون پايه؟! كه همه ش در حال مسافرت به شمال و كيش و دوبي و مشهد و تدارك سفر به آنتاليا هستين؟! چه خوب! حالا ايشالا دندونات امسال درست مي شه سال ديگه مي ري مسافرت
************************************************************
k1: اون شهرهایی که میبینی میرم برای کارگریه!

مرسي ...چشم...

بيست و يك انگشتي روزت مبارك... خوب اين درمانگاههاي خيريه مي رفتي كمتر در مياومد... فوق فوقش ايدز ميگرفتي نمي مردي كه
*********************************************************
k1: پنداری تو هم همچین بفهمی نفهمی از بیست و یک انگشتی ها بدت نمیاد هاااا

از همه بدتر اين كه همه ي اون يه طرف! ها رو يه بار تحمل كني، بعد همون دندوني كه پر كردي هنوز درد داشته باشه و بهت بگن اينا به خاطر اينه كه دندون نزديك عصب پر شده و بايد يه بيست روزي صبر كني تا معلوم بشه. بعد بيست روز هم مجبور بشي بري پيش جناب دكتر تا همون دندوني رو كه يه بار پر كرده، دوباره بتراشه و پر كنه!!!

آماده تبادل لينك هستم

این يک زن است:

من با اینکه يه رديف ستاره ميکشی زير نظر مردم و جوابشونو ميدی خيلی حال ميکنم! همين ديگه، خواستم همينو بگم :)
" "عمله" روزت هم مبارک"
*********************************************************
k1: ممنون از تبریکت!

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)


Please enter the security code you see here

Powered by
Movable Type 3.2