خيلی روزها صبح‌های زود كه حال و حوصله شنيدن آهنگهای دامبولی چيزم! و گروپ و گروپ این خواننده‌های جدید رو ندارم و چشمهام هنوز درست و حسابی باز نشده و کلی قی‌ خشک شده به پلک و مژه‌هام چسبیده، ضبط ماشين خاموش و توی مسیر به راديو پيام گوش ميدم. خوبی راديو پيام اينه كه عينهو ترشی هفت‌ِ بيجار از همه چی توش پيدا ميشه و تا حدودی سلیقه‌های مختلف رو پوشش میده. آهنگ و شعر و ترانه و خبرهای سیاسی و اجتماعی و ورزشی و بخصوص ترافیکی، این شبکه رو متنوع‌تر از بقیه شبکه‌های رادیویی کرده. البته بعضی روزهاست ( که خدا نصیب گرگ بیابون نکنه ) يه مرتيكه و مجری اَلدنگی برنامه اجرا ميكنه كه صبحهای زود با تموم وجود و از اعماق معده و روده و نايچه و مثانه‌اش، چنان فريادی سر ميده كه پنداری پَک کامل عورتين بهمراه بیضه‌تینش رو گذاشتند لای گيره نجاری و دارند پشمهاش رو با آتيش سنگ چخماق گِز ميدن و نواحی برجسته‌ حومه بی‌ناموسی‌اش رو هم با دستگاه فرز، سوهانكاری می‌كنند.

مردك اون موقع صبح نعره‌ ميكشه، سلام صبح بخير، بخنديد، چرا اخم كردين؟! لبخند بزنيد، اخم‌هاتون رو وا كنيد، بدوید، دولا شین، ورزش کنید و از همين مزخرفات ... توی اون روز خاص كه اين مردک بسان غول بی‌شاخ و دم داره تنوره می‌كشه، دوست دارم دوپايی با اين لِنگهای دراز و با قد 190 و شماره پای 44 بزرگ‌پا و وزن 86 كيلوگرمی تحت رژيم غذايی، همچين برم تو دهنش و دندوناش رو خرد و خمير كنم كه پزشك قانونی هم متوجه نشه خر زدتش یا با تریلی هیجده چرخ شاخ‌ به ‌شاخ شده!

مردم نون ندارند بخورند اونوقت اين مجريان راديو تلويزيون واسه اشتهای جماعت، پياز تجويز می‌كنند! والله بخدا استفاده از علم روانشناسی و نحوه برخورد با مخاطب چند ميليونی هم چيزه خوبیه. اگه قراره پيشنهاد و توصيه‌ای هم بكنيد كه نبايد با عربده و صدای نخراشيده و نتراشيده بكنيد. اونجوری كه تو داد ميزنی " سلام، صبح بخير " تموم يد و بيضای آدم ميفته كف خيابون و اگه قرار باشی کسی هم ورزش کنه با شنیدن صدای تو، اول باید ببرندش بیمارستان تخم‌هاش رو عمل کنند، بعد کتونی و شلوار گرمکن پاش کنند! شدت ارتعاش تارهای صوتی اين نكبت بالای 120 دسی‌بل و كم از زلزله کرمان و زرند نداره. غلط نکنم یه چیزی حدودای 5-6ريشتر قدرتشه. شايد نعره‌های مستانه‌اش باعث ریزش سقف و کلوخ و موندن زیر آوار نشه ولی سقط‌جنين خانم‌های پابه‌ماه و سندرم عضلانی نوزادان شيرخوار امری حتمی هستش.

یکی نیست به این مردک بگه، ابله مگه دارند بهت تجاوز میکنند که اینجوری عربده میکشی؟! حالا اصلاً بر فرض هم که بهت تجاوز بکنند، تو باید اینجوری نعره بکشی جوری که هم پرده گوش ما رو پاره کنی و هم یه جاهای دیگه‌ای از وجود نازنین خودت رو؟! اگر قرار به اين همه داد و فرياد بهنگام تجاوز بود که شب تا صبح ما از سروصدای همسايه‌ها خواب و خوراک نداشتيم! ای خاک بر سرت با اين مجری‌گری و توصيه‌های صبحگاهيت. جداً مجری هم مجری‌های قديم. راديو هم راديوهای قديم. جنبه هم جنبه‌های قدیم. تجاوز هم تجاوزهای قدیم!