یک، دو، سه امتحان می کنیم. یک، دو، سه امتحان می کنیم... الو الو صدا میاد؟! آهان درسته، پنداری داره میاد. اینجا استان خراسان رضوی. شهر مقدس مشهد. از هتل هما 2 در خدمت شما عزیزان و سروران گرامی هستم. بعد از دو روز طی طریق، خلاصه با سلام و صلوات به مشهد رسیدیم. این راننده ایی که از آژانس گرفتیم و اینبار از بدِ حادثه گیر این مرتیکهِ لندهور افتادیم، اینقدر آروم حرکت میکنه که انگاری عروس داره میبره. همچین تِلق تِلق و خونسرد رانندگی میکنه که دو سه بار میخواستم از پشت و به طرز ناجوانمردانه ای بهش ... !

دیشب گرگان، توی هتل نهارخوران خوابیدیم. البته هتل رو از تهران رزرو کرده و قرارمون هم همین بود که شب گرگان باشیم. دقیقاً مسافت تهران _ مشهدی رو که میشه ظرف 8-9 ساعت اومد این شوماخر نابغه همین قدر طولش داد تا ما رو رسوند به گرگان و وقتی پامون رو گذاشتیم توی هتل دیگه هیچ کی نای حرف زدن نداشت. انگاری که همه مون از کره مریخ اومده بودیم نهارخوران. بنابراین همه بیخیال شهر و قدم زدن شدیم و شام خورده نخورده، خوابیدیم.

امروز هم ساعت 8 صبح از گرگان راه افتادیم و در حالیکه دیگه هیچ کدوممون فکر نمیکردیم مشهد رو ببینیم ولی خلاصه پس از 10-12 ساعت توی ماشین نشستن و تاختن بی وقفه، ساعت 5/6 چهره شهر از دور هویدا و امید و شور و شوق نزد مسافران قصه ما بازگشت. وقتی که از دور شهر رو دیدیم همونقدر خوشحال شدیم که کریستف کلمب قاره آمریکا رو کشف کرد! اصلاً باورمون نمیشد با این اعجوبه رانندگی و مجنون سرعت بتونیم به مشهد برسیم ولی هر چی که بود رسیدیم. خدا به دادمون برسه روزی که قراره یه ضرب و بدون توقف به تهران برگردیم. بعید بدونم باباسیل من یکی صحیح و سالم سرجاش باقی بمونه! نشستن در کنار این شوماخر و دیدن کیلومتر ماشین، عینهو چهارقلو زاییدن اونهم به شکل طبیعی، سخت و دردناک و جرواجر کننده است! امشب باز هم، همه خسته بودند و ترجیح دادند تو همین هتل شام رو بخورند و بعد از صرف چای و قهوه جملگی رفتند و خوابیدند و باز من عینهو جغد بیدار موندم و اومدم پای کامپیوتر. خدا پدر و مادر کافی نتِ هتل رو بیامرزه که حداقل این سرویس رو به مسافرات هتل میده که هر موقع خواستند بتونند از اینترنت استفاده کنند. ریخت و قیافه اش که خوبه، حالا باید پاشم برم ببینم ساعتی چند حساب میکنه! ولی انگار سرعت و سرویس اینترنت توی مشهد خیلی بهتر از تهرانه. گوش شیطون کر، چشم حسود کور از فیلتر میلتر هم خبری نیست. آدم راحت و بدون خون و خونریزی میتونه بره تو ارکات و بدون اینکه مشکلی پیش بیاد چهره دوست و رفیق خودش رو ببینه. میگم بخاطر این ارکات هم که شده باید بیخیال تهران بشیم و بیاییم مشهد زندگی کنیم!

خیلی کم پیش اومده که بصورت آنلاین آپدیت کرده باشم ولی الان بدون پاکنویس و چرکنویس و WORD و این قرتی بازیها دارم مینویسم بهمین خاطر بعضی وقتها هول میشم و دستم خط میوفته! البته الان دیگه میرم. والله حرف واسه گفتن زیاده ولی اجازه بدین بمونه به وقتش. فقط چیزی که اگه نگم یه جاییم باد میکنه رو خدمت تون عرض و زحمت رو کم میکنم. من نمیدونم بعضی از این رستورانهای سر راهی چی فکر کردند که مثل فروشگاه " هرودز " لندن بابت یه شاش خالی هم از آدم پول میگیرند؟!

* همین الان فهمیدم هر ساعت اینترنت تو هتل، ساعتی 2500 تومنه. پس الکی نیست نصفه شبی هم بازه و میشه ازش استفاده کرد! ای نامردها. بابا انصاف تون کجا رفته؟! مثل اینکه راسته که میگن مشهدیها ... تا مجبور نشدم بابت اینترنت، تراول چک خرد کنم پاشم برم بخوابم. پس، التماس دعا!