تو مطلب ديروز يكی از خواننده‌ها كه من نه ديدمش و نه می‌شناسمش، برام يه كامنت گذاشته. ايشون كه با اسم " بنده خدا " پيغام گذاشته ظاهراً دچار مشكلی شده. احتمال اين كه ما بتونيم بهش كمك كنيم و يا به نوعی مشكل اين بنده خدا رو حل كنيم خيلی كمه ولی بهرحال گفتم اينجا بنويسم، خدا رو چه ديدی شايد يه موقع فرجی شد و معجزه‌ای رخ داد.

از قرار معلوم دوشنبه هفته قبل 11/8/83 جلوی بانك ميدون ونك حدود ساعت 40/11 ماشين ايشون رو كه يك لندرور فيروزه‌ای رنگ به شماره شهربانی 22957 تهــــــران 28 بوده، رو شير پاك خورده‌ای دزديده. يك هفته از اين قضيه گذاشته ولی هنوز سارق و ماشين پيدا نشده. دوست ندارم ته دل اين دوست نديده رو خالی و مايوس‌اش كنم، اميدوارم كه هر چه زودتر ماشينش پيدا بشه و اونوقت بياد دنبال ما و يه شيرينی خوب هم بده ما بخوريم ولی به نظر من، اين " بنده خدا " سعی كنه كم‌كم به بی‌ماشينی عادت كنه و ديگه خيلی روی لندروره حساب نكنه. لندرور به تاريخ پيوست. لندرور رفت و فقط اين خاطره‌هاش ِ كه باقی می‌مونه. كلاغ پَر، گنجشك پَر، لندرور پَر!

حالا جداً اگه كسی از شماها تو دوست و آشناهاتون رفيق خلافكار، سارق ماشين، شَبرويی، دزدی سراغ داره، واسطه بشه و پيش اساتيد فن و آقايون محترم دزدان! ريش گرو بذاره و بهشون بگه لطفاً بيخيال اين ماشين بشن و اين يكی رو استثناً به صاحبش برگردونند. اگر هم كه توی اداره آگاهی فَك و فاميل و دوست و رفيقی داريد، سفارش اين بنده خدا رو بكنيد كه پيگير كاراش باشند شايد مشكلش زودتر حل بشه. اگر هم خدای نكرده، زبونم لال، روم به ديوار يه موقع يكی از شماها دوشنبه هفته قبل ميدون ونك بوده و يه لندرور فيروزه‌ای رنگ بی‌صاحب ديده و هوس كرده يه مدتی سوارش بشه و دوری بزنه، ديگه بسه تا همين جا هم آبرومون رو برده، بی‌زحمت لطف كنه ماشين رو برداره بياره، صاحبش پيدا شده. اومده دَم در، منتظره ماشينش ِ!

ايميل بنده خدا: belfy_sh@yahoo.com