سرانجام فيلم زيبای " پيشنهاد بی‌شرمانه " رو ديدم. من فيلم ببين حرفه‌ای نيستم كه مثل بعضی‌ها هفته‌ای 4-5 تا فيلم ببينم بهمين خاطر هنوز خيلی از فيلم‌های مطرح و زيبای سينما رو نتونستم ببينم ولی هر وقت كه فرصتی پيش بياد و دو سه ساعتی بيكار باشم و قرار باشه جلوی تلويزيون بشينم، حتماً يا برنامه ورزشی می‌بينم يا فيلم‌سينمايی.

فكر كنم خيلی‌هاتون اين فيلم رو ديديد. اگر هم نديديد توصيه می‌كنم حتماً ببينيدش. من كه خودم به شخصه خيلی ازش خوشم اومد. فيلم در عين رومنس و احساسی بودنش صحنه‌هايی داره كه نفس كشيدن رو برای آدم سخت ميكنه! در يه قسمتی از فيلم، بعد از اينكه هنرپيشه زن، " دمی مور" از پيش اون مرد ميلياردر كه قرار شده بود به ازای يك شب هم‌بستر شدن باهاش يك ميليون دلار بگيره، دوباره پيش همسرش بر‌می‌گرده، به شوهرش ميگه، من فقط يك شب جسمم با اون مرد بود، نه روح و قلبم.
جمله‌ای بسيار زيبا و با مفهوم. جمله‌ای كه راز خوشبختی و كليد سعادت زندگیه. به نظر من شكل و شمايل زندگی‌های كنونی، عشق و عاشقی‌های ما جوونهای امروزی و خيلی از ازدواجهايی كه خوش خوش‌شونش فقط مختص ماه عسل بوده و چند ماه بعدش گيس و گيس‌كشی و فحش خواهر مادر و شور عشق خيلی زود به طلاق منجر ميشه، همه نشون ‌دهنده اين نكته است كه احتمالاً خيلی از ماها صرفاً بدنبال همون چيزی بوديم كه تو اين پروسه كمترين و بی‌ارزشترين قيمت رو داشته يعنی، جسم طرف و هيچ وقت هم نخواستيم و يا شايد هم نتونستيم با روح و روان و انديشه و قلب طرفمون ارتباط برقرار كنيم. تو مسير پر دست‌انداز و سنگلاخی شناخت، معمولاً دنبال راحت‌ترين و سهل‌الوصول‌ترين مشخصه، كه همون ظاهر و جسم و تَن و بدن آدمها بوده، رفتيم و متاسفانه نگاه خيلی از ماها تنها به همين تك فاكتور محدود شده. هيچ كسی از بَر و روی زيبا، قد بلند، پای كشيده، ابرو و موی آنچنانی و چشمانی اينچنانی بَدش نمياد ولی به چه قيمتی؟! با چه نيتی؟! هميشه همه‌مون بدنبال زيباترين موجود ممكن بوديم بدون اينكه نگاهی به خودمون انداخته باشيم و يا در نظر داشته باشيم آيا قد و بالای اين فرد به اندازه گليم‌مون هست يا نه؟! اگر فقط بدنبال پر كردن اوقات فراغت و رفتن با يار به مهمونی و بوييدن و چيدن و دستمالی كردن، هستيم كه طرفمون هر چی خوشگل‌تر بهتر، هر چی نفهم‌تر مناسب‌تر، هر چی بدون روح‌تر مقبولتر ولی اگه بدنبال كسی هستيم كه شريك زندگی‌مون باشه بايد بدونيم كه مهمترين‌ شراكت تو اين قضيه شراكت روحی و روانی و تفكریه.

انتخاب شخص مورد نظر برای ازدواج بسيار بسيار مشكله اصلاً شك نكنيد. به نظر من انتخاب همسر، مهمترين انتخاب يك انسان در طول زندگی‌اش. پس بايد به بهترين شكل و در نظر گرفتن تمامی فاكتورها صورت بگيره. زيبايی خوبه ولی اگه قرار باشه فاكتور و الويت اول انتخاب باشه بعيد ميدونم بعد از يه مدت (خيلی كوتاه) كه اندازه و سايز و پستی بلنديهای جسمی و ظاهری مشخص و برای طرفين عادی شد، باز هم اين فاكتور بتونه باعث بقاء زندگی باشه. يقين بدونيد اينجور انتخابها سرانجامی نداره. به نظر من همسر آدم حتماً حتماً حتماً بايد زيبا باشه ولی قبل از داشتن جسم و بدن زيبا چيزهای ديگه‌ای هم هست كه تاثيرش تو زندگی خيلی بيشتره. شايد اگه يه كمی الويتهای انتخاب‌ همسرمون رو پس و پيش كنيم نتيجه بهتری بتونيم بگيريم!