والله اين روزها ميشه كلی از اينور اونور حرف زد. تا دلتون بخواد سوژه‌های داغ داغ واسه نوشتن پيدا ميشه. بازيهای المپيك، دعوت مجدد خداداد به تيم ملی، روز مرد و پدر! از اون چيزهايی كه جون ميده در رابطه‌اش بنويسی. بنويسی و همچين اساسی و حسابی صبح اول صبحی يه سری چيزها رو دراز كنی! البته ببخشيد، مثل اينكه سوء تفاهم شد. جسارتاً خدمتتون عرض كنم كه، شماها نه بترسيد و نه خيلی هم خوشحال بشيد چون اونی ‌كه قراره دراز بشه اونی نيست كه تو ذهن بيمار و كثيف بعضی از شماها نقش بسته، بلكه چيزيه كه شايد دراز شدن يا نشدنش خيلی هم به درد شما نخوره و واسه شماها مفيد واقع نشه. البته اگه اينجوری باشه كه ديگه اين از بدشانسی شماست!

آره اين دراز شدن يه اصطلاح خودمونی‌ و من‌درآورديه كه معنی‌اش اينه كه در رابطه با يه موضوع و يه شخصی خاصی جوری بنويسی كه بطور اساسی تِر بزنی به سر و كله طرف و رنگ پوستش رو قهوه‌ای سوخته‌ای كنی، جوری كه انگار طرف دو سه هفته‌ای تو ساحل آنتاليا حموم آفتاب گرفته و برنزه برنزه شده!

پس قراره‌مون اينه كه امروز همگی با هم به اتفاق دراز كنيم! هر چند ميدونم تمام اشخاص حقيقی و حقوقی، زن و مرد، پسر و دختر، پير و جوون به اين قسمت ماجرا علاقه عجيبی دارند ولی سالهاست كه بنا به ‌دلايلی روشون نشده چيزی بگن و در اين مورد با كسی حرفی بزنند، ولی يقين بدونيد و مطمئن باشيد كه دراز شدن و دراز كردن بموقع، هم ميتونه دوای درد خيلی از امراض و بيماريهای لاعلاج و طبيب جواب كرده، باشه و هم ميتونه بلای جون و خانمانسوز و آينه دق بسيار كسان [ اين كلمه در اين جمله از انعطاف بسيار بالايی برخورداره. يعنی ميتونيد اون رو، هم با فتحه ( َ ) رو كاف، هم با كسره ( ِ ) رو كاف و هم با ضمه ( ُ ) رو كاف بخونيد. هر جوری كه بخونيد درست معنی ميده ولی يكيش به واقعيت نزديكتره!] كه در قيد و بند زمان و مكان نبوده‌اند و بی‌مناسبت و بی‌محابا دراز كرده يا دراز شده‌اند، باشد.

بگذاريم كه احساس هوايی بخورد ... پس دراز كنيم ( هر چند كه فقط صرف اين فعل هم مشمئز كننده است چه برسه به اينكه آدم بخواد تصورش رو هم بكنه! ) و نهراسيم از دراز شدن و درازيدن كه خير دنيا و عاقبت، باقيات و صالحات، راز تندرستی و كيميای حيات در همين نكته نهاده شده است!

الان كه كار دارم و امروز كه ديگه وقت نيست، بعداً اگه فرصت شد در رابطه با المپيك و خداداد و روز مرد هم می‌نويسم!